Elke in Wonderland

Dankwoord

2009-11-13T03:55:00.000-08:00

Zoals het ieder naslag werk betaamt, wil ik -nu mijn blog aan zijn laatste woordjes toe is-iedereen nogmaals bedanken. Eerst en vooral voor het lezen van deze blog en zo het opvolgen van mijn avonturen, maar ook voor de vele kleine attenties die ik van jullie gekregen heb het voorbije jaar. Ook wil ik natuurlijk iedereen in Florida (en omstreken) bedanken omdat ze mij toch wel heel goed hebben opgevangen. Ook al is hun Nederlands niet zo schitterend, toch weet ik dat de meeste af en toe een kijkje kwamen nemen..voor de foto's.

That's all Folks,

Elke

xxx

Vijgen na pasen

2009-11-12T09:59:00.001-08:00

Juist, ik ben bijna twee weken terug in het belgenlandje. En ja hoor, na de eerste week had ik alweer een verkoudheid, maar we hadden niets anders verwacht. Dit geheel terzijde eigenlijk! Nu mijn Amerikaanse avontuur erop zit, wil ik deze blog toch in schoonheid eindigen. Daarom had ik graag nog wat foto's met jullie gedeeld.

Vrijdag 23 oktober, heb ik een afscheidsfeestje georganiseerd op mijn appartement. Vooraleer ik aan de grote opkuis/inpak begon, had ik graag nog al mijn vriendjes een laatste maal bijeengezien. En dat is me aardig gelukt, ik had ze gelokt met drank, toastjes en zelfgemaakte quiche. Het was een gezellige avond, maar over de koppijnen de dag erna, zullen we het maar niet hebben. Hier zijn de foto's.

Zaterdag 31 oktober was niet enkel mijn allerlaatste dag in de states, het was tevens ook HALLOWEEN. Een dag dat voor geen enkele Amerikaan onopgemerkt voorbijgaat. Rina had alle collega's geïnviteerd voor een dineetje ter gelegenheid van mijn afscheid. Er hing echter één voorwaarde aan vast: iedereen moest (iet of wat) verkleed zijn. Daarom heb ik me uitgedost als "the American girl that goes to an NBA game". En achteraf hebben we uiteraard van "Trick or Treat" gedaan! De foto's

En toen was het tijd om naar huis te keren. SNIF! Afscheid nemen is toch echt mijn ding niet hoor. Maar het moest. Mijn terugvlucht verliep vlotjes, meer nog ik was zelfs te vroeg geland. Met mijn koffers in de hand trok ik richting aankomsthal en daar zag ik niet enkel mijn ouders en broer, nee er stond een hele bende op mij te wachten MET spandoek! Indachtig dat ik er net een 12-uur durende en een zo goed als slapeloze vliegreis had opzitten, dat ik aan de andere kant van de oceaan toch wel een pak mensen heb "achtergelaten" en dat er bij wijze van total surprise zo een 15 - tal vriendjes me stonden op te wachten in Zaventem....tjah, daar werd ik toch een beetje week van. Ook s'avonds had mijn broer een heuse verrassing voor me in petto. In een gezellig pizzeriaatje in Gent zaten opnieuw heel wat vriendjes op me te wachten....SURPRISE!!!! De foto's

foto's user meeting

2009-10-25T17:21:00.001-07:00

Zoals beloofd..de foto's van de user meeting

het leven na de user group meeting

2009-10-18T16:57:00.000-07:00

De voorbije weken waren nogal stresserend, en dat had vooral te maken met het feit dat 9 oktober met rasse schreden naderde (en ook wel omdat ik nu eenmaal gekend sta als een waar stresskonijn). Maar voor iedereen van het BioTools team was het toch een datum om naar uit te kijken. Een dergelijk congres organiseren heeft wel iets, moet ik zeggen. Het ging niet enkel om de presentaties, maar er werd ook alles aangedaan opdat onze 17 bezoekers een zo aangenaam mogelijk verblijf zouden hebben. En ja hoor, de donderdag voor DE vrijdag werd er dan ook doorgewerkt tot 20u30, gewoon om alles op orde te krijgen. Laat het bezoek maar komen! En dat deden ze op vrijdag rond de middag. Stuk voor stuk wetenschappers die voor hun farmaceutisch bedrijf (GSK, BSM, Wyeth,....) verantwoordelijk zijn voor de VCD toewijzingen. Het was een goedgevulde 2-daagse, met stuk voor stuk boeiende presentaties. Ook die van mij werd met veel enthousiasme onthaald en de vele goede reacties achteraf deden me geloven dat ik het effectief nog zo slecht niet had gedaan. Het hele gebeuren deed me ook beseffen dat VCD niet langer een ongekende mysterieuze techniek is, maar dat het steeds meer en meer wordt gebruikt in de industrie. Maw, zaterdagavond, na een laatste diner, werd van iedereen afscheid genomen, tevreden terugkijkend op ons "minicongresje".

En wat na die user group meeting hoor ik jullie denken, wel...mijn afscheid hier zal er snel aankomen. Nog twee weekjes en ik moet vaarwel zeggen aan zon, zee, strand en palmbomen. Als alles vlot verloopt, zou ik op maandag 2 november in Zaventem aankomen. Hopelijk krijg ik alles in mijn valies!

Tot gauw iedereen,

Elke

PS: Fotoreeks volgt...

Happy BDay to...ME!

2009-10-02T19:50:00.000-07:00

29/09/2009 Elke wordt er 27, en dat zal ze geweten hebben! Her in Amerika is het onmogelijk in stilte te verjaren. Op zaterdag hielden Julie, Scott, Elizabeth, Jason en ik een pre-verjaardagsfeestje in West - Palm. En in BioTools, was er natuurlijk de gebruikelijke cake, kadootjes en bloemen.

Bedankt iedereen voor jullie verjaardagswensen! Het was nogal overweldigend!!!

Meer foto's: http://picasaweb.google.be/Elke.Debie/Verjaardag?feat=directlink

Ochere god toch!

2009-09-23T16:35:00.001-07:00

Aanschouw hoe mijn laatste bezoekers Rafke hebben toegetakeld...Ocharme tschaap!

De tijd gaat OOOO zoooo snel!!!

2009-09-20T17:01:00.001-07:00

Weeral veel te lang geleden dat ik nog eens geblogd heb inderdaad. Dit komt hoofdzakelijk omdat ik de voorbije weken niet echt heb stilgezeten. Opdat jullie een beetje kunnen volgen wat ik zo allemaal heb uitgespookt, heb ik alles schematisch en agendagewijs voor jullie neergepend. Alles voor de structuur en de duidelijkheid, nietwaar!

Donderdag	13/08	Fabian, Frank, Kristin, Sarah, Jan, Joris, Sabien,Griet en Anneleen vliegen terug naar huis.SNIF!

Vrijdag	14/08	gewone werkdag, inpakken voor ACS meeting
Zaterdag	15/08	vliegtuig op: richting Washington DC, eerste verkenning van de stad

Zondag	16/08	Tweede verkenning van de stad samen met Diane, Opzetten van de BioTools booth. Avondwandeling in tstad en ter afsluiting glaasje wijn in de rooftop bar van het Washington hotel, prachtig uitzicht over de stad. Om 1u moe maar tevreden (en met zere voetjes), bedje binnen





Maandag	17/08	ACS meeting DAG 1, afsluiten van de dag op het dak van het Washington Hotel.

Dinsdag	18/08	ACS meeting DAG2, na de middag verlaat Diane mij. S'avonds diner met de mensen van Gaussian (het software programma dat ik gebruik voor mijn berekeningen)



Woensdag	19/08	ACS meeting laatste dag. S'avonds gaan dineren bij de zus van Nancy (heb ik leren kennen op het Fame congres in Kissimmee), haar collega, de gekke professor met de gekleurde labojas en hawaiihemdjes heeft heel lekker voor het hele gezelschap gekookt!




Donderdag	20/08	op naar Syracuse, alwaar Tess me verwachtte
Vrijdag	21/08	hard labeur in de universiteit van Syracuse, s'avonds uit eten in een poepchique restaurant met uitzicht op een prachtig meer.


Zaterdag	22/08	Daguitstap met de jacht van Tess en haar man, het ene meer volgde het andere op. Was eens iets anders dan de everglades.


Zondag	23/08	terug naar Florida, moe maar tevreden van een boeiende week...home sweet home

Maadag	24/08	werken
Dinsdag	25/08	werken
Woensdag	26/08	werken
Donderdag	27/08	werken
Vrijdag	28/08	werken; s'avonds naar een baseball wedstrijd in het Roger Dean Stadium (Jupiter). Eindelijk snap ik de spelregels. Om 23u57 werd de Discovery gelanceerd.


zaterdag	29/08	Geen idee wat ik gedurende het weekend heb uitgespookt. Weinig zinnigs blijkbaar.
zondag	30/08
Maandag	31/08	werken
Dinsdag	1/09	werken, s'avonds uiteten met Hank, Sue, Kaden en Jordan in TGIF en dat op Hanks verjaardag

Woensdag	2/09	werken
Donderdag	3/09	werken, s'avonds ben ik Karen en Niels gaan ophalen in de luchthaven van Miami

Vrijdag	4/09	werken voor mij, bekomen van de jetlag voor mijn bezoek, s'avonds gaan eten in....TGIF

Zaterdag	5/09	Al fietsend hebben we Palm Beach en West Palm verkend, tegen de avond was ik geveld door een heuse migraine aanval en kon ik dus niet proeven van de zelfgemaakte lasagne van Niels..POTJANDORIE NOG AAN TOE!




Zondag	6/09	drukke dag: eerst gaan wandelen in het Jonathan Dickinson State Park (daar hebben we Dirk de Schildpad gezien), Daarna zijn we naar de zieke Sea turtles gaan kijken in het Loggerhead state park, om de dag af te sluiten met....een (halve) baseball game en een beetje mall. Tegen 22u kwam mijn tweede bezoek aan: Jonas en Pieter-Jan. Jaja hotel Chez Elke was volgeboekt!







Maandag	7/09	Karen en Niels trokken richting Keys, Pieter-Jan en Jonas gingen West Palm Verkennen en Elke...moest werken (en dat op Labor Day)


Dinsdag	8/09	Karen en Niels bezochten de Everglades, Pieter-Jan en Jonas trokken naar Miami en Elke, die werkte lustig verder


Woensdag	9/09	Karen en Niels waren nog steeds in de Keys, Pieter-Jan en Jonas bezochten het Kennedy Space center (verplicht nummer voor al mijn bezoekers), Elke....


Donderdag	10/09	Karen en Niels trekken opnieuw noordwaarts om chez Elke te logeren. Jonas en Pieter-Jan maken een daguitstap naar Bush Gardens, om van roetsjbaantje te doen in Tampa. S avonds was het terug van huisje vol in Alcazar place..




Vrijdag	11/09	Pieter-Jan en Jonas hadden recht op een rustdag (want ze hadden nog niet stilgezeten). Karen en Niels trokken onder lichte dwang naar het Kennedy Space Center. Ikzelve pakte mijn koffers om in de late namiddag naar Alabama te vliegen. Ik moest nl babysitten op Alan en vriend Ryan. Ze moesten er helpen op een american football game: Alabama University vs Florida International University. Het team logeerde in hetzelfde hotel als wij en ze zo met de hele entourage zien toekomen was best wel spectaculair.









Zaterdag	12/09	Alan en Ryan moesten de hele dag helpen op het stadium, IDEAAL, kon ik op mijn eentje mijn ogen uitkijken. Nog nooit zoveel football gekke Amerikanen in 1 stad gezien. Ik heb me 5 uren weten bezighouden tot de match begon. In het stadium zaten wel 92000 toeschouwers. INSANE!





Zondag	13/09	De terugtocht naar West Palm. Eens checken of mijn bezoek mijn kot niet heeft afgebroken. Nee hoor ze zijn zo braaf geweest :)


Maandag	14/09	Karen en Niels vertrekken naar NYC. Pieter-Jan en Jonas komen een bezoekje brengen aan BioTools (als enthousiaste chemici moest dat wel een beetje he)


Dinsdag	15/07	Pieter-Jan en Jonas krijgen maar niet genoeg van de pretparken en gaan naar Universal Studios. S'avonds het laatste avondmaal in....juist ja....TGIF!


Woendag	16/09	Pieter-Jan en Jonas vertrekken naar huis. Daar ging mijn aller aller aller laatste bezoek dada! Het was ook voor Julie een bijzondere dag, het was haar laatste werkdag@BioTools. Dag Julie, ik zal je missen als (tofste) collega.




Donderdag	17/09	werken
Vrijdag	18/09	werken en BioTools lunch@TGIF (het wordt voorspelbaar niet?): Hanks verjaardag en die van Mary moest nog worden gevierd


Zaterdag	19/09	Einderlijk hebben Evelien en ik de tijd gevonden nog eens af te spreken. Onze bezigheden: windowshoppen in de mall en vooral VELE bijpraten!


Zondag	20/09	Echt gaan shoppen met Julie en Elizabeth (de beste shopping assistens EVER), tevreden van het resultaat....ik heb een tof kleedje gekocht.

Dit alles wordt natuurlijk geïllustreerd met de nodige foto's:
Washington DC & Syracuse
het bezoek
Alabama

En zo zijn we reeds bij 19 september aanbeland. Jaja nu zal het snel gaan... Maar voorlopig weet ik hier nog steeds wat gedaan. Binnen 3 weekjes moet ik mijn programma (mijn project van een heel jaar) voorstellen tijdens een usergroup meeting. En ja hoor, dat zal de nodige stress met zich meebrengen!

vakantie in België >>>>>bezoek voor Elke

2009-08-26T17:34:00.000-07:00

Begin augustus kreeg ik opnieuw bezoek over de vloer. En deze keer waren ze met veel. Kristin had nl nog 7 andere vriendjes kunnen enthousiasmeren om Florida te komen verkennen. Sarah en Dieter zijn voor mij geen onbekenden, maar Anneleen, Griet, Sabine, Joris en Jan had ik vooraf nog maar een paar keer gezien. Op woensdagavond 29/07 zouden ze aankomen in Miami. Daarom besloot ik hen daar te verwelkomen. Bij wijze van experiment, trok ik deze keer met het openbaar vervoer richting South beach. Het werd een echte trein-, tram-, busdag en de expeditie duurde 3 uren, terwijl je er met de auto gemakkelijk binnen het uur en een half kan staan. Niet zo motiverend dus! Gelukkig had ik bijzonder leuke vooruitzichten; het weerzien van mijn vrienden. De volgende dag bezochten we plaatsjes in Miami, die ik nog niet eerder had gezien. Coconut Groove, de oudste wijk, is eigenlijk niets anders dan een winkelcentrum en is dus weinig bijzonder. Coral Gables, daarentegen, ook bekend als Miami's rijkste wijk is best wel indrukwekkend. Naast de bescheiden optrekjes, zijn de Venetiaanse pool en het reusachtige Biltmore hotel er de bezienswaardigheden. De dag erna moest ik het bonte gezelschap verlaten, ze trokken richting de Keys en ik trok richting BioTools. Maar enkele dagen later ontmoette ik hen in Fort Lauderdale om hen vervolgens te gidsen door mijn "hometown". Aangezien mijn appartement geen 8 bezoekers aankan, bleven enkel Dieter, Sarah en Kristin bij me overnachten. De volgende morgen (ze hadden immers een strak reisschema) trok de hele bende verder noordwaarts....richting de roetsjbanen en de orka's.

Maar echt lang was ik niet alleen. Op dinsdag arriveerden Fabian, Frank en (niet te vergeten) Etienne, het nijlpaard. Etienne is een echte wereldreiziger. Zo heeft hij vorig jaar China bezocht en dit jaar was Florida aan de beurt. Hij keek er tevens heel erg naar uit om Rafke tgirafke te ontmoeten. En het klikte meteen tussen die twee, dat zal je wel merken aan de foto's. De aankomst van het drietal werd (iets te) uitbundig gevierd met geïmporteerde ricard.

Tijdens hun verblijf zijn we voor 3 dagen naar de Bahamas geweest, HET vakantie oord bij uitstek. Het eiland "Grand Bahama" ligt op 5 uren varen van Fort Lauderdale, met de Discovery Cruiseline althans. Aangezien we hierdoor de States verlieten, waren de duanecontroles weer overdreven (vooral in het terugkeren eigenlijk). Eenmaal aangekomen op het eiland, stonden we versteld van de prachtige kleuren van de oceaan en de witte stranden (een beetje het aards paradijs zo). Veel van het toerisme was er echter niet te merken. Volgens mij waren we de enige gasten in ons hotel, bijvoorbeeld (ideaal voor Frank en Fabian, konden ze ongestoord van bommetje doen in het zwembad). Een orkaan had er in 2004 goed huisgehouden en de wederopbouw van de beschadigde gebouwen kwam maar heel traag op gang. Toch hebben we keihard ons best gedaan om het toerisme daar te steunen. Zo zijn we gaan snorkelen, hebben we uiteraard de plaatselijke cocktail (bahamamama) uitgeprobeerd, hebben we scooters gehuurd en zijn Frank en Fabian gaan jetskiën. Van ons kunnen ze dus zeker en vast niet klagen. Eens terug in Florida aangekomen, trok het drietal met hun gehuurde ford mustang convertible (mannen!!!!) verder noordwaarts en daarna zuidwaarts.

Woensdagavond, 12/08, was de kers op de taart. Aangezien alle bezoek me op donderdag morgen zou verlaten, werd in Miami nog een geslaagd afscheidsfeestje gehouden.

Iedereen, (te veel om op te noemen :) ) bedankt voor jullie bezoek, ik heb er bijzonder van genoten!

PS: volgens mij gaan jullie veel plezier beleven aan de volgende fotoreeks: http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Veelbezoek_augustus?feat=directlink

En tot slot nog enkele weetjes over de Bahamas:
- de nationale munt is er de bahamese (of wat dat ook mag zijn) dollar. Die heeft dezelfde waarde als de Amerikaanse dollar. Je kan er gerust met Amerikaanse dollar betalen, maar omgekeerd met Bahamese dollar betalen in Amerika, is onmogelijk.
- Aangezien de bahamas vroeger een kolonie waren van Groot Brittanië, rijdt men er nog steeds aan de linkerkant van de weg. Daar kon ik heel moeilijk aan wennen, het was vooral verwarrend op de rondepunten eigenlijk. Bij de meeste auto's zit het stuur echter links.
- de taxichauffeurs spelen er onder één hoedje en voor eender welke rit betaal je $20. Ze negeren je compleet als je hen vraagt hun taximeter aan te leggen.
- Als je wil weten hoe de bahamamama wordt gemaakt, klik op volgende link (met dank aan Frank voor het doorsturen ervan): http://www.youtube.com/watch?v=_s20ZN8WZbo
Santé!

Heidi aus Tirol

2009-08-09T18:18:00.000-07:00

Echt veel tijd om te treuren om het vertrek van mijn broer had ik echter niet. Ik moest nl zelf mijn koffers pakken om Chirality2009 bij te wonen. Daar zouden we (Jordan, Diane en ik) het BioTools fort verdedigen en ik zou er ook een poster ivm mijn onderzoek presenteren.

Het congres vond plaats in Breckenridge, een stadje in Colorado op ongeveer 2u30min van Denver. Het contrast met Florida was enorm. De vlakte werd vervangen door hoge bergen, waarvan sommigen nog bedekt werden met eeuwige sneeuw. De lucht was er extreem droog en voor het eerst sinds mijn Amerikaanse verblijf, mocht ik mijn zomervestje bovenhalen. Wandelen in de bergen, leek door het gebrek aan zuurstof, VEEL lastiger dan 5 km lopen in de vochtige hitte in Florida.
Het congres, had naar mijn mening toch een pak minder deelnemers dan de vorige editie in Genève (de crisis alweer?). Desalniettemin, passeerden vele interessante lezingen de revu, bezochten een aantal geïnteresseerden onze booth en werd ook mijn poster met het nodige enthousiasme bekeken. Mission accomplished, denk ik!

http://picasaweb.google.be/Elke.Debie/Breckenridge?feat=directlink

Walter en Kitty in Florida

2009-07-23T19:10:00.001-07:00

Geen paniek! Er is nog geen orkaan gepasseerd die Florida zeer vakkundig van de wereldkaart heeft geveegd. Ik werd ook niet gekidnapt door van die schattige marsmannetjes en childfocus hoeft ook niet gealarmeerd te worden. Neenee, ik heb het de laatste weken gewoon een beetje immens druk gehad. Misschien, als ik expliceer wat ik zo allemaal heb uitgespookt lately, kunnen jullie mij mijn stilzwijgen vergeven?

Op woensdag 24 juni trok ik volle goede moed richting Miami Airport, met als één doel: mijn broer ophalen, want die was moreel verplicht mij te komen bezoeken, niet? Hij was in het gezelschap van een bevallige jongedame, of anders gezegd, zijn vriendin. Gudrun had ik nooit eerder ontmoet, maar ze werd onmiddellijk door "me, myself and I" volledig goedgekeurd. Een grote zus heeft altijd 3 stemmen :).

Net zoals al hun voorgangers, hebben ze de dingen bezocht, die ze moesten bezoeken: Miami, de Keys, het Kennedy Space Center,....Maar we hebben toch ook wel een aantal nieuwe dingetjes uitgeprobeerd. Zo huurden we fietsen in palm beach en een bike trail bracht ons langs de aardige optrekjes van al die rijke stinkerds daar. Op zondag werd er gekayakked in het MacArthur State park. Ik, die reeds bewezen had, niet de meest ervaren kayakster te zijn, had het goed gezien. Gudrun was een perfecte stuurvrouw; ze is in het verleden nog op kayakkamp geweest: IDEAAL!
Tijdens hun verblijf moest ook the 4th of July gevierd worden, aka Independence Day. Aangezien de vierde dit jaar op een zaterdag viel, kreeg ik op vrijdag een dagje verlof en dat was ook weer mooi meegenomen. We trokken naar het Roger Dean stadium in Jupiter om er een baseball match bij te wonen. Maar eerlijk gezegd kon het spel ons weinig raken. Hoogst waarschijnlijk omdat we de spelregels niet helemaal doorhadden, of eerder gezegd de puntentelling. Na de match volgde een vuurwerk om de fourth of July in te leiden. Maar het echte feesten begon pas de dag erna. Eerst werden we bij Julie uitgenodigd voor een heerlijke brunch, daarna mochten we met John mee voor een boottochtje op de intracoastal en uiteindelijk kwamen we net op tijd aan in West Palm voor het vuurwerk. En daarna moest er uiteraard nog eens stapke gezet worden! Het was een drukke dag maw.

Gudrun en Wouter trokken ook nog naar St. Augustine, het oudste stadje van de States. Zelf ben ik er nog niet geweest, maar net als jullie heb ik de sfeer wat kunnen opsnuiven mbv hun foto's.
Tijdens hun verblijf vloog de tijd voorbij. Ik heb enorm genoten van hun gezelschap. En wat ook heel handig was: het duo kan koken, amaai! Zo werd ik verwend met pannekoeken, mexicaanse burrito's, zelfgemaakte margarithas, lasagne,.....njammie!

Voor mijn Amerikaanse vriendjes waren hun voornamen echter onuitspreekbaar. Het was zelfs zo erg dat Gudrun willens nillens werd omgedoopt tot "Kitty" :)

Op 10 juli bracht ik hen terug naar de luchthaven: zwaai zwaai, baai baai!

Nog meer foto's: http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Wouteropbezoek?feat=directlink

Semi collides with garbage truck, trapping one driver and shutting down Beeline Highway

2009-06-24T09:50:00.001-07:00

Semi collides with garbage truck, trapping one driver and shutting down Beeline Highway

Shared via AddThis

Cocktailtime

2009-06-21T17:43:00.000-07:00

Bay Breeze:
4 serves.
8 oz/237ml vodka
4 oz/118ml orange juice
4 oz/118ml pineapple juice
4 oz/118ml mango juice
splash of lime juice
1 lime for garnish

pour all ingredients into a shaker, add ice and mix well. Strain into ice-filled glasses. Garnish with lime wedges.

Serve with: Fried plantains with black-bean dip; a big platter of jumbo shrimp with a tropical-flavored sauce.

Santé!
En geniet van de volgende fotomix:
- Het optreden van No Doubt, in het Cruzan Amphitheatre. Gwen Stefani is een straffe madam!
- Memorial Day in Fort Pierce bij Evelien en Keith.
- Het BioTools etentje ter gelegendheid van de vele verjaardagen (Julie, Anna, Rina en Diane)
- De zeiluitstap waarin niet werd gezeild, meer nog de boot moest worden weggesleept omdat de motor het begaf.
- the turtle walk. In juni worden savonds wandelingen georganiseerd op het strand, op zoek naar seaturtles die er zich nesten om hun eitjes te leggen. Onze turtlewalk is jammergenoeg in het water gevallen...bliksemflitsen langs alle kanten verstoorden de rust op het strand.
- Het bezoek van Gerald en Anne-Catherine en onze uitstapjes naar het Loggerhead statepark, de mall, peanut Island en the square grouper.
- Clubben @ 251.
- en nog andere typische Amerikaanse kiekjes....

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Cocktail?feat=directlink

Weerpraatje

2009-06-07T17:18:00.000-07:00

Ja lap...het is zover: het orkaanseizoen is voorbije maandag (1 juni maw) officieel van start gegaan en duurt tem 30 november blijkbaar. Wat houdt dat zoal in? Wel een doorsnee dag verloopt als volgt: 's morgens is zonnig, maar zeer vochtig. Zodanig vochtig dat mijn brilglazen beslagen worden van zodra ik buitenkom. En in de namiddag worden we getrakteerd op een fikse onweersbui. Je weet wel, zo als het twee weken aan een stuk goed weer is in België (probeer het je in te beelden) en het wordt te warm en je beseft...mooie liedjes duren niet lang...dit gaat hier escaleren, het moet afkoelen. Wel zo een onweersbui, maar dan iedere dag. En zij die mij een beetje kennen, zouden moeten weten, dat ik helemaal niet zo verkikkerd ben op natuurfenomenen als daar zijnde de donder en bliksem. Maar tegen de avond, is het zonnetje er terug...alsof er niets gebeurd is.
Voorbije vrijdag, echter, vonden de weergoden het perse nodig om er nog een schepje bovenop te doen. Op slag zag de hemel paars en dat beloofde weinig goeds. Een fikse wind kwam opzetten, het begon immens te regenen, de elektriciteit viel uit en het brandalarm ging af. (en ik ben ook geen grote fan van allerhande alarmsystemen). We hadden hier te maken met een stormpje van formaat, voor een onervaren belgische althans.
Maar dit alles is waarschijnlijk nog niets, in vergelijking met een echte orkaan. Om me erop voor te bereiden (wat ten zeerste is aan te raden) werd ik een hurricane information brochure (zie bijlage) voorgeschoteld. Daarin staan alle richtlijnen beschreven van wat te doen in case of. En het is goed mogelijk dat, wanneer er zo eentje passeert, we hier een week zonder electriciteit of water zitten.
Nu, kansberekeningen tonen aan dat de kans op een orkaan dit jaar, niet erg groot is: ongeveer 30%. Dit werd voorspeld adhv de temperaturen van de voorbije winter. Maar desalniettemin, is iedereen hier op zijn hoede. Zo moeten de radarbeelden in de gaten gehouden worden en op radio en op tv worden waarschuwingsberichten uitgezonden.
Voor zij die de komende maanden op bezoek komen kan ik volgende raad meegeven: breng een regenfrakske mee!!!

Alle Belgen in Florida....VERENIG U!

2009-05-24T07:20:00.000-07:00

Naast Evelien en ik, wonen hier nog wel een pak Belgen! Zo kan ik jullie vertellen dat 4 pas afgestudeerde bio-ingenieurs, stage volgen op de Universiteit van Florida. Anne-Catherine, Lien en Gerald, collega's van Evelien, zijn in september (tussen de orkanen door) op Amerikaanse bodem geland en wonen nog tot eind juni in Vero Beach. Pieter, de vriend van Lien, woont voor een jaartje in Gainesville. Hun avonturen zijn te volgen op: http://floridaarzijnwij.wordpress.com/ (check it out).

Een paar weken terug heb ik hen op een loopwedstrijd in Fort Pierce voor het eerst ontmoet. Evelien, Lien en ik wilden ons eens bewijzen in de 5 km loop. Evelien was eerste (van ons 3 althans) met een tijd van 25 minuten (en nog wat seconden ook), Lien liep de afstand in 28 minuten en een beetje, en ik...haalde brons, mijn tijd was 30 minuten 33 seconden. De rest van de dag hebben we op de beach gespendeerd. We waren met een groepje van 13 waaronder 7 Belgen, 3 Zuidamerikanen, 2 Australiërs en jawel 1 Amerikaan. Er werd gebbqed, gebeachvolleyed, gezwommen en op het einde ook wat gefrisbeed....C'est la vie!!!

Deze week had Lien een hele hoop vrienden op bezoek, 6 om precies te zijn. 3 ervan zochten verblijf in Palm Beach. Daarom heb ik mijn appartement voor 1 nachtje omgebouwd tot een bed en breakfast. De dag erna heb ik hen ook vergezeld in Miami, ze hadden immers een goeie gids van doen. Daarna scheidden onze wegen, ik werd terug op het werk verwacht, zij trokken verder zuidwaarts.

Vrijdag, werd een Belgische avond gehouden. 10 belgen, samen lasagne aan het eten in Vero Beach, zo vaak kom je dat niet tegen e!
(kleine voetnoot: de helft ervan waren Westvlamingen :) )

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/VlamingeninFlorida?feat=directlink

Als ik de baas zou zijn van het journaal: Banker Rescues Darling Ducklings

2009-05-18T16:02:00.000-07:00

http://blogs.abcnews.com/theworldnewser/2009/05/the-duck-parade.html

Ik blog, jullie lezen.

2009-05-11T18:10:00.000-07:00

Het bloggen bevalt me wel. Hoewel er toch wat tijd in kruipt, vind ik het leuk/handig om alles even te bundelen; het wordt ook een leuke herinnering...om later aan mijn kleinkinderen te tonen....wie weet. Maar nu dient hij in de eerste plaats om jullie up to date te houden. Reacties via verschillende wegen, laten blijken dat ik toch wel nog een aantal fans heb, dankuwel daarvoor. Daarenboven worden mijn schrijfsels afgedrukt en uitgedeeld aan de tantes en nonkels zonder internet. Leuk, leuk!

Ik wil iedereen via deze weg toch even iedereen bedanken voor de smsjes, de mails, de skypemomenten, de kerst-,geboorte-,trouw-en zelfs paaskaartjes. Deze staan allemaal te pronken op mijnen dressoir. Af en toe weet zelfs de Belgische postduif me te vinden.

In het bijzonder wil ik nonkel Marcel bedanken voor zijn leuke brief. Ik had dit helemaal niet verwacht en was dus bijzonder aangenaam verrast. Het krantenknipsel met het voetbalklassement vond ik de max; ik heb het als een kunstwerk(je) aan de muur opgehangen. En mijn Amerikaanse bezoekers...die snappen daar natuurlijk geen snars van!

Tot bloggens,

Elke Debie

xxx

Florida...door de ogen van Betty en Ivan

2009-05-10T10:33:00.000-07:00

Tuurlijk wilden ze weten hoe ik het hier vanaf breng; wie mijn vriendjes hier zijn, of ik mijn stulpje af en toe een kuisbeurt geef, of ik hier niet verhonger of erger nog, leef op hamburgers en pizza, of ik me hier wel een beetje gedraag,...enzoveel meer. Daarom kwamen ze zelf maar eens een kijkje nemen. Vrijdagavond 24 april pikte ik mijn 'mom and dad' op in de luchthaven van Miami. Ik was een spraakwaterval, zij daarentegen...waren een beetje moe van de lange reis. Eerst werd de buurt verkend (mijn zwembad, de mall, de plaatstelijke supermarkt,downtown). Zaterdagnamiddag/avond trokken we naar Fort Pierce, tijd om kennis te maken met de eerste vrienden: Evelien en Kieth (aka aCuteAffliction). Mijn pa was zeer onder de indruk van de kwaliteit van hun muziek en heeft het groepje dan ook tegelijk geboekt voor een optredentje in onze tuin.
Zondag trokken we naar het Jonathan Dickinson State park, iets ten noorden van Jupiter. Daar hebben we een prachtige wandeling gemaakt, tussen veel exotische bomen, planten en waarschijnlijk ook wel wat slangen. Je kan er ook kayakken of kano varen...tussen de alligators, maar daar had mijn ma dan weer niet zoveel zin in :) S'avonds werden de eerste cocktails genuttigd, samen met Julie.
Maandag, dinsdag en woensdag heb ik ze alleen op pad gestuurd, ik moest nl ook een beetje werken nietwaar. En hun dagen waren goed gevuld: West palm, palm beach, Miami, Fort Lauderdale EN de everglades hebben voor hen geen geheimen meer.
Donderdag, vergezelde ik hen naar de westkust, voor mij ook nog totaal onbekend terrein. Van oost naar west, deden we er bijna 3 uren over. We passeerden een reusachtig meer (lake Okeechobee) en uitgestrekte landbouwlandschappen. We hielden halt op een klein eilandje vlakbij Fort Myers, PineIsland genaamd. Het was er prachtig en immens rustig. Ik denk dat ik het aardse paradijs gevonden heb! Tijdens onze terugkeer naar het vasteland passeerden we Matlacha, een prachtig kunstenaars dorpje, waarvan de inwoners duidelijk in de hippiejaren waren blijven steken. Papa at die dag zijn eerste (en tevens laatste) oesters, ze waren een grote tegenvaller, volgens de kenner althans.

Vrijdag was het Kennedy space center aan de beurt. Opnieuw moesten we daarvoor meer dan twee uren rijden voor we het bezoekerscentrum bereikten. Het ingangsticket voor een volwassene kostte $38, maar het bezoek was zijn geld meer dan waard. Eerst maakten we per bus een rondrit op het reusachtige domein. Op drie plaatsen werd er halt gehouden. Op de eerste stopplaats werd de geschiedenis van de verschillende appolo's uit de doeken gedaan; in de briefingkamer, mochten we aanschouwen hoe een lancering in zijn werk gaat. Dat alleen al zorgde voor de nodige adrenaline. De tweede halte was het uitkijkplatform vanwaar we 2 spaceshuttles konden bekijken/fotograferen. Eén ervan wordt morgen (as we speak) gelanceerd. Op de derde stopplaats kregen we uitleg over het internationale ruimte laboratorium. Wetenschapper zijnde, vond ik dit alles extreem boeiend. Daarna keerden we terug naar het bezoekerscenter, alwaar we een Imax film (3D) te zien kregen. Het was alsof we zelf in dat laboratorium in de ruimte aan het werk waren. Er was ook een gloednieuwe attractie, waarbij je zelf kon ondervinden hoe het voelt om in de ruimte te worden geschoten. Er was geen ontkomen aan, mijn pa (het kind in hem was wakker gemaakt) wou dat perse uitproberen. Moraal van het ruimteverhaal, het was een superboeiende dag! Ik kwam ook tot volgend besluit: astronauten zijn tegelijk geniaal EN knettergek!

Na deze drukke week, wilden mijn ouders het iets rustiger aan doen voor hun laatste dag in Florida. Rina dacht daar echter anders over. Ze nodigde ons uit om met haar te gaan lunchen en daarna bezochten we nog een een museum voor moderne kunst in West Palm. Vervolgens namen we nog een kleine plons in het zwembad en de zaterdag zat er ook bijna op.

Zondag bracht ik hen terug naar de luchthaven, en het afscheid verliep niet zonder traantjes.
Mama en papa, bedankt voor jullie (blitz)bezoek!

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/OudjesinAmerika?feat=directlink

Crazy......about sports

2009-05-05T18:27:00.000-07:00

Als je van mening bent dat in België veel te veel aandacht (en geld) besteed wordt aan sport, dan verhuis je best niet naar de States. Hier zijn ze sportGEK en kan je nergens meepraten als je er niet van op de hoogte bent. Eerst was er de hyperpopulaire Superbowl en nu zijn de play offs van de NBA aan de gang. Na de competitie werden alle teams in twee groepen verdeeld (the eastern and western conferences). De eerste 8 van iedere conference gaan door naar de play offs. In de eerste ronde, neemt de eerste van iedere conference het op tgn de achtste, van diezelfde conference; de tweede neemt het op tgn de zevende enzoverder. Maar het duel wordt niet adhv één wedstrijd beslecht, nee hoor, het team met 4 gewonnen matchen, gaat door naar de volgende ronde; het andere team, ligt eruit. Zo zie je maar...zoiets kan heel lang aanslepen. Maar de wedstrijden volgen elkaar aan een speedtempo op (een team moet gemiddeld 3 keer per week spelen). Ondertussen zitten we reeds aan de tweede ronde. Om het schema te bekijken, surf naar: http://www.nba.com/playoffs2009/series/
Ikzelf was reeds twee maal gaan supporteren voor de Miami Heats, maar een play - off wedstrijd bijwonen...jawadde dat is nog iets anders. Dat kon ik aan de lijve ondervinden tijdens de wedstrijd: Magic Orlando - Philadelphia76ers. De sfeer was outstanding, bij de ingang kregen we van die irriterende lawaai makers, en iedereen was gekleed in de Magic Orlando kleuren, blauw en wit....behalve ik....ik had een groen topje aan (how could I know nietwaar). Gelukkig was er voor iedereen een witte of blauwe oversized tshirt voorzien. Het was een superspannende match, met heel veel sfeer: Magic Orlando verloor met ocharme 2 puntjes.

Mijn tweede play-off ervaring ging door in de, voor mij reeds vertrouwde, American Airlines Arena. Bij wijze van moeder- en vaderdag cadeau heb ik mijn ouders (die vorige week op bezoek waren, maar meer daarover in mijn volgende blogbericht) getrakteerd op een NBA wedstrijd. En ze waren aangenaam verrast. De wedstrijd zelf was echter van minder niveau (ofwel ben ik reeds rotverwend); de Heats hebben de volgende ronde niet gehaald...helaas!

Ondertussen is ook de MVP verkozen. MVP staat voor Most Valuable Player. And the winner is James LeBron, het wonderkind van Cleveland. Dwayne Wade, die zorgt voor het mooie weer bij de Heats, is derde geworden: http://www.sporza.be/cm/sporza/zaal/basketbal/090504_NBA_James_MVP

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/PlayOffs?feat=directlink

Sunshine State

2009-04-20T17:10:00.000-07:00

Ok, mijn auto was dringend aan een wasbeurt toe, maar dit was overdreven. Regen (jullie kennen het fenomeen wel) viel als bakken uit de lucht! Wat een plensbui. En, in de zomer, is dat dagelijkse kost, zo werd me verteld. Gelukkig duren de buien niet zo lang, en zijn ze tevens ENORM plaatselijk.

21 Horses Die Suddenly at Palm Beach Polo Match

2009-04-20T14:20:00.000-07:00

http://www.abcnews.go.com/Health/story?id=7380774&page=1

aCuteAffliction

2009-04-18T12:31:00.000-07:00

Evelien Van Ekert, afkomstig uit Hamme, woont al 3 jaren in Florida, meerbepaald in Fort Pierce (een uurtje ten noorden van Palm Beach). Ze is er bezig met haar doctoraat. Maar ze is niet alleen een gedreven wetenschapster, ze kan daarnaast ook bijzonder goed zingen en gitaar spelen. Samen met haar vriend Keith vormt ze een bandje: aCuteAffliction. Gemiddeld 3 keer per weekend treden ze op in één of andere bar. Het werd tijd dat ik eens ging luisteren. Daarvoor trok ik naar "A Buoy", een cafeetje in Fort Pierce, langs het water. Ze speelden voornamelijk covers, maar hun gamma was zeer gevarieerd: van zeer hedendaagse muziek tot het iets klassiekere werk. Zelfs de belgische groep K's Choice kwam aan de beurt, evenals "de roos" van Ann Christy.

Check hun myspace: http://www.myspace.com/acuteaffliction, wie weet worden ze ooit wel beroemd!

En professioneel videomateriaal :) (wat worden jullie verwend)

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Acuteaffliction?feat=directlink

Nog wat random foto's

2009-04-14T18:34:00.001-07:00

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Maartrandom?feat=directlink

Money, Money, Money......

2009-04-12T18:00:00.000-07:00

Onlangs ben ik naar een bootshow geweest in West Palm. Er werden immense jachtboten te koop gesteld. Voor de duurste boot werd $14 000 000 gevraagd. Iemand geïnteresseerd?

Enkele sfeerbeelden: http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Bootshow?feat=directlink

En van de boten naar de auto's. Iedere eerste zaterdag van de maand wordt in Abacoa (de studentenbuurt in Jupiter) een heuse autoshow gehouden. Het was precies of ik was in een film van de jaren 50 terecht gekomen, super! De eigenaars hadden moeite noch geld gespaard om hun dierbaarste goed op te lappen en er (in de meeste gevallen) een prachtexemplaar van te maken.

Aanschouw zelf: http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Autoshow?feat=directlink

Vandaag ben ik met buurvrouw Tina en haar vader naar een polowedstrijd gaan kijken. Deze vond plaats in Wellington, iets ten zuidwesten van Westpalm. Een polowedstrijd? Wat moest ik me daar bij inbeelden, ik was compleet niet op de hoogte van die sport, maar achteraf bekeken kan het een ietsie pietsie vergeleken worden met hockey, maar dan te paard. Ok menigen zouden mij waarschijnlijk willen vermoorden na het maken van dergelijke vergelijking, want polo is nu net iets prestigeuzer. Is daar geld mee gemoeid zeg! Iedere speler bijvoorbeeld (dat zijn er vier voor elke ploeg) gebruikt gedurende de hele wedstrijd 8 à 10 verschillende paarden. Ik kan me best wel inbeelden dat die paarden rap vermoeid zijn, want aan een ijltempo (rond de 35 miles per hour soms) rennen ze van de ene kant van het veld naar de andere en dat in de volle zon. Naar het schijnt doen die paarden dat graag, let's hope!

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Polo?feat=directlink

Salt Lake City, Utah

2009-03-31T18:32:00.000-07:00

Totaal last minute stuurde Rina mij vorige week maandag tem woensdag naar Salt Lake City om er de ACS (American Chemical Society) meeting bij te wonen en BioTools te vertegenwoordigen. Normaalgezien gingen zij en Larry dat doen, maar door onverwachtse omstandigheden kwam de taak op mijn schouders terecht. Ik zag het als een hele uitdaging en keek er eigenlijk wel naar uit. Diane, die vanuit Chicago voor BioTools werkt, ging me van maandag tot dinsdagmiddag vergezellen en ook een beetje opleiden. "En oh ja"...had Rina me gezegd...."ik verwacht dat je een klassieke business outfit draagt, jeans zijn ten strengste verboden." SLIK, PANIEK! What the *bleep*? Een business achtige outfit? Gelukkig, waren fashion experts Elizabeth en Julie bereid mij hierbij te helpen. Zaterdag trokken we naar de mall, maar aangezien ik de meeste klassieke kledij per definitie saai vind (ieder zijn mening he), leek het me een moeilijke (om maar niet te zeggen: onmogelijke) taak. Gelukkig, dankzij mijn bevallige shopassistenten; mission accomplished! Resultaat: een zwarte businessbroek (ze zit me als gegoten), een leuk businesskleedje en zwarte muilschoentjes...klaar om te vertrekken dus. Maandagmorgen 3 AM, na een verschrikkelijke nacht (zo zijn de meeste nachten voor een vertrek), ging mijn wekker af; mijn vliegtuig vertrok immers vanuit Fort Lauderdale (een uurtje rijden van mijn appartement) en dat om 6:30 AM, veel te vroeg maw. GEEUW GEEUW! Vanuit het vliegtuigraampje zag ik een prachtige sunrise, de raarste landschappen, prachtige natuur, onbewoond en dan plots een stadje: Salt Lake City, omringd door de Rocky Mountains en...of course the Salt Lake. En het sneeuwde er; het weer verandert er heel snel, het weekend ervoor was het nog 20°C. Maar de skiërs zullen er zeker en vast niet om getreurd hebben.

Ik echter had weinig tijd om van toeristje te spelen; ik werd op de expositie verwacht, alwaar Diane onze stand reeds had opgezet. De ACS meeting was een giant conferentie: 13 000 wetenschappers in 1 stad....ik weet niet of dat echt gezond kan zijn. Hopelijk wordt minstens één daarvan een toekomstige klant, dan pas kunnen we van een geslaagd congres spreken. Maandagavond werden we door ABB (het bedrijf waarvan wij de onderdelen voor ons toestel kopen) uitgenodigd, om met hen te gaan dineren. En bij deze ben ik voor de tweede maal Sushi gaan eten. De wasabi heb ik deze keer toch maar links laten liggen. Woensdagavond werd ik meegevraagd door de mensen achter Gaussian (het softwareprogramma waarmee ik mijn spectra bereken). Normaalgezien zorgt Rina voor het entertainment, zo werd me verteld, en dus werd hetzelfde van mij verwacht. Ik weet niet of ik daar volledig ben in geslaagd, maar ik vond het in alle geval een aangenaam uitje. Woensdagnamiddag, was de expositie afgelopen, ik had echter weinig tijd te verspillen, inpakken en wegwezen terug naar Florida. De terugvlucht was nogal bumpy, ter hoogte van Alabama werden namelijk een aantal stormen voorspeld. Maar tegen 1:30 AM lag ik moe maar tevreden in mijn Floridiaans bedje! Slaapwel!

Echt veel van Salt Lake City heb ik niet gezien, maar ik kan jullie wel nog de volgende info meegeven. Het is een gezellige stad, bekend om zijn mormonen. Het is tevens een prachtig ski-oord, in 2002 werden er de (winterse) Olympische spelen georganiseerd. Er heerst een vreemde policy omtrent het nuttige van alcoholische dranken in bars; deze moeten steeds gecombineerd worden met iet of wat van voedsel. Enkel in clubs, verboden toegang zonder clubkaart, mag alcohol afzonderlijk worden geserveerd. Wat een gezeik...denk ik dan!

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/SLC?feat=directlink

In the mean time.....

2009-03-22T17:17:00.000-07:00

Intussen heeft de lente ook in België zijn intrede gedaan, zo te horen en is iedereen er volop van terrasje aan het doen, GROOT GELIJK! Ik besef maar al te goed dat ik hier rotverwend ben, maar naar het schijnt is de zomer verschrikkelijk, onaangenaam heet, dus dat het nog maar een tijdje lente blijft, zo is iedereen content.
Intussen zijn we al half maart en heb ik wel weer al een paar leuke uitstapjes achter de rug. Zo ben ik naar een optreden van "The Neville brothers" gaan kijken. Who? ja dat dacht ik ook! Een beetje van voor mijn tijd, maar wel aangenaam om naar te luisteren en bij deze heb ik toch eigenlijk ook een beetje "cultuur" opgesnoven. Het eerste weekend van mei gaat in West Palm een groot muziekfestival door: "Sunfest". Ik ga alvast een kijkje gaan nemen dan.
Intussen heb ik de golfsport ook een kans gegeven. Een paar weekends terug, werd op PGA (waar Rina woont) een heus golftornooi georganiseerd en voor de meeste inwoners van Palm Beach Gardens en Jupiter is dat a big deal. Ik, die op zich niet zo verzot ben op golf (mij lijkt het immens saai), wou toch even de sfeer gaan opsnuiven en ben vrijdag na het werk een kijkje gaan nemen. De golfers waren aan hun laatste holes (zeg ik het juist?) bezig voor die dag, want de zon ging zeer gauw ondergaan, en in het donker golfen, tjah dat zou wel eens gevaarlijk kunnen worden. Om de concentraties van de golfers niet te verstoren waren gsms en fototoestellen niet toegelaten op het terrein. Je kon op een redelijk korte afstand van de golfers gaan staan, maar wanneer een dame met witte pet haar armen in de lucht stak, dan moest je stil zijn. Ik vond het persoonlijk een klein beetje vergelijkbaar met Waregem Koerse, helaas was de afterparty heel wat minder. Er was we vuurwerk, en er kwam een bandje optreden in de Heineken (jak, één biertje kostte $7) tent, maar tgn 22u werd de boel gesloten en was het meeste volk effectief al naar huis.
Intussen heb ik ook mijn tweede NBA-ervaring achter de rug. The Miami Heats (je moet je ploeg trouw blijven he) namen het deze keer op tegen Utah Jazz. De match was ubermegaongelooflijkformiweldig SPANNEND, tot 3 keer toe moest de match met 5 minuten verlengd worden. Ik zweer je, als toeschouwer, kan je niet anders dan er volledig in opgaan. Uiteindelijk hebben de Heats het gehaald met 140-129. Van die 140 punten had Dwayne Wade er wel 50 voor zijn rekening genomen. Tijdens de match werd hij ook nog eens tot topscoorder van de Heats (in history) gebombardeerd. Jaja, dat bazeke heeft talent, en is ook in de running om MVP (most valuable player) te worden. Klik hier om hem aan het werk te zien tegen de Chicago Bulls; very impressive.

Intussen is ook 17 maart gepasseerd: St. Patricks Day. En voor de ontelbare Amerikanen met Ierse roots, moet dat gevierd worden. In het bedrijf werd afgesproken dat iedereen iets groens moest aandoen. Tegen de regels ingaan, was op eigen risico. Zo gezegd zo gedaan uiteraard! Ik heb me nog nooit tevoren zo Iers gevoeld. 's Avonds zijn we iets gaan eten in Queen Mary's (Britse) pub, alwaar Victoria wat extra centjes bijverdient (2 kinderen opvoeden is hier echt wel niet zo evident) en daarna hebben nog wat verder gevierd in een andere echte Ierse pub!

Intussen hebben we ook wel een aantal diertjes zien passeren rond het BioTools gebouw. Ons alziend oog, Mary waarschuwde me wanneer ik mijn fototoestel moest boven halen. Zo heb ik een echte levende slang zien passeren, een zwart slangetje, op zich totaal niet gevaarlijk, maar zijn schichtige bewegingen vond ik best wel creepy. Nee het zal mijn vriendje niet worden!

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Maart?feat=directlink

3.....2.....1.....lift off!

2009-03-15T17:53:00.000-07:00

Deze avond, meer bepaald om 7:43 pm werd vanop het Kennedy Space Center, de ruimteraket Discovery gelanceerd. 14 bemanningsleden (tukkezot zijn ze) zijn onderweg naar het International Space Station (je weet wel....altijd rechtdoor en dan naar links). Meer info op: http://www.nasa.gov/mission_pages/shuttle/main/
Deze avond, meer bepaald om 7:43pm stond Elke buiten voor haar appartement, geconcentreerde blik, gericht naar de lucht (gelukkig in de juiste richting). En ze zag de spaceshuttle passeren, ze kon er heel moeilijk naast kijken: best wel spectaculair! Hieronder zijn een aantal foto's te zien: de lancering, hoe die werd ervaren vanuit Palm Beach Gardens.

The Florida Keys

2009-03-13T17:59:00.000-07:00

Het derde (en laatste weekend) trokken we nog iets zuidelijker, meerbepaald richting The Keys, voor vele Amerikanen, DE vakantie bestemming bij uitstek. Onze eerste stopplaats was iets ten zuiden van Miami, het Byscayne National Park. Daar wilden we graag snorkelen, maar door de weersomstandigheden ging dit feestje niet door. We waren eigenlijk wel een beetje ontgoocheld en wilden toch nog iets actiefs doen; we besloten om een kano te huren. Ok kanoën op de oceaan, het is een keer iets anders. Het heeft me toch een tijdje geduurd vooraleer ik de stabiliteit van het vaartuig kon inschatten. Ook ons stuurvermogen was niet volledig jedat! We wisten nooit op voorhand waar we zouden uitkomen, we zullen nog een beetje moeten oefenen als we als team willen meedoen aan de Olympische Spelen. Na een uur en een half dobberen, hebben we ons roeispaan afgekuist en zijn we het maar afgestrapt. Ze spreken wel van een Nationaal park, maar eigenlijk was er toch maar weinig te beleven. We reden verder naar onze eerste overnachtingsplaats: het motelletje van Ed en Ellen op Key Largo, het eerste eiland van de Keys. Op aanraden van Ed gingen we gaan eten in de "Hideout". Ze serveerden er "all you can eat fish" voor amper $10. Dat moesten we gaan uittesten. Amaai we waren net in een Amerikaanse film terecht gekomen. Het restaurant was eigenlijk een grote versierde veranda, de 2 serveersters (moeder en dochter) schonken het bier uit grote kannen, het eten werd opgediend in -jawel- plastieken borden. De vis was gefrituurd, dus geen idee wat we gegeten hebben, maar met 1 portie hadden we alvast genoeg. En na een half uur....waren we klaar met eten. Yep, het is wat anders dan we verwacht hadden, maar wat hadden we eigenlijk gewild...voor $10/p.p.

Zaterdag, we wilden de Keys afrijden tot het meest zuiderlijke punt. Rap ging dat niet gaan, want op de US1 (de enige grote baan die er is) mag er maximum 45 miles per uur gereden worden. Natuurlijk wilden we af en toe ook wel eens een halte houden. Onze eerste stopplaats was bij de 7 mile bridge, een indrukwekkende brug, die we dan ook nog over moesten. Daarna hielden we halt in het Bahia Honda State park. Dit park is bekend om zijn prachtige stranden, naar het schijnt één van de mooiste van de wereld. Na een plas-, lunch- en bronzeerpauze, trokken we verder richting onze volgende bestemming: Deer key. Zoals de naam reeds doet vermoeden, zou het daar moeten krioelen van de herten. Helaas, tijdens onze natuurwandeling zijn we er geen tegen gekomen, maar de gedachte dat er ook ratelslangen ons pad konden kruisen (zo meldde ons het informatiebord) gaf onze wandeling natuurlijk weer een extra dimensie. Daarna reden we door richting SugarLoaf Key alwaar we die nacht kampeerden. We hadden de tent geleend van Julie en Scott en vonden het natuurlijk niet nodig om ze vooraf eens te proberen opzetten. Gevolg: het was geen lachertje. Gelukkig werden we bijgestaan door een vriendelijke (niet zo sexy) Amerikaan. Na een frisse (en vooral verdiende) duik in het zwembad, sprongen we in onze kleren om de sunset op Key West te gaan bijwonen.

Op Mallory square viel er heel wat te beleven, er waren straatartisten en allerhande kraampjes en vele toeristen zaten klaar om de zonsondergang te bewonderen. En inderdaad...het was de moeite en op het einde was er zelfs een applaus; wat had de zon dat weer goed gedaan die dag! Toen de zon bijna was ondergegaan, ging de man (die samen met zijn vriendin naast ons zat) op zijn knieën gaan zitten, en hij vroeg haar ten huwelijk. Isabelle en ik moesten ons inhouden geen traantje weg te pinken, want dat was OOOOOOOOOOOO zooo romantisch! Na het hele spectakel trokken we naar Duval street, een straat vol pubs en restaurantjes. Wat heerste er een leuke sfeer. Na lunch en een biertje in een plaatselijke pub wilden we terugkeren naar onze tent. Maar we maakten een ommetje, langs het zogezegde meest zuidelijke punt van de States. We waren echter niet de enige met dat idee, we kwamen er twee scooterboys tegen uit Nevada; die stelden voor om nog enen te gaan drinken. Daarna keerden we terug naar Sugarloaf key, want op zondag hadden we nog grootse plannen, we wilden en zouden snorkelen.

Zondag morgen waren we al heel vroeg uit de veren en na alles opgeruimd te hebben (lees: na alles terug in de koffer gepropt te hebben), trokken we terug richting Key Largo, the place to be voor snorkeling. Om 12u vertrok onze boot richting 3 verschillende snorkel locaties. Maar aiaiaiai, tegen dat we op onze eerste stopplaats waren aangekomen, waren we allebei zoooooooo misselijk. De instructeur stelde ons gerust, in het water zouden we ons veel beter voelen, YEAH right, we vonden het eigenlijk vooral angstaanjagend, de golven waren nogal wild en overal waar je keek, was er de oceaan. Was het naief van ons om te denken dat het snorkelen zou doorgaan in een rustige lagune? In alle geval prefereerden we de misselijkheid op de boot. Maar we waren duidelijk niet de enige, het dek lag vol met zieken. We konden een clubje oprichten. Gelukkig hebben we maar 2 stopplaatsen aangedaan en tegen de terugkeer was iedereen gewoon mottig en was het ook nog beginnen regenen. Dus, geef je ons het voordeel van de twijfel aub? We zijn geen mietjes, het was een beetje stormig op zee! Dat was echt een domper op de feestvreugde, we keken er allebei naar uit en we hadden er toch $35 voor betaald. Maar dat heb ik dan ook weer bijgeleerd, geen snorkelen voor Elke. Ik blijf gewoon verder zoeken naar mijn talenten. Terug aan wal, probeerden we eerst wat te bekomen van onze mislukte snorkelervaring, en daarna trokken we noordwaarts; eindbestemming Palm Beach Gardens. Ondanks alles, was ook onze trip naar de Keys meer dan geslaagd!

En toen was het maandagavond, tijd om afscheid te nemen van Isabelle en dat onder de vorm van een laatste avond maal, waarbij ook Scott, Julie en Elizabeth ons hebben vergezeld. Dinsdagmorgen heb ik haar naar de luchthaven gevoerd en (met een witte zakdoek) uitgezwaaid: Baai baai Isabelle, bedankt voor je komst, we zullen je hier missen!

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Keys?feat=directlink

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Random?feat=directlink

Bienvenido a Miami

2009-03-10T16:52:00.000-07:00

En zo zijn we bij het tweede weekend van haar verblijf aanbeland, met als thema: Bienvenido a Miami. Opdat we het niet zagen zitten op en af te rijden (enkele reis ongeveer 1,5uur), hadden we er een bedje gereserveerd in een jeugdherberg en geef toe, waren we op die manier ook niet extreem milieu vriendelijk bezig? Vrijdag stond volledig in het teken van de Everglades. Langs de Tamiami trail, iets ten westen van Miami zijn er heel wat kleine zelfstandigen die je een airboat trip willen aansmeren, je hebt er maar uit te kiezen. Om er voor mij ook de spanning wat in te houden (ik had dit immers al gedaan met Kimmy en Ann-Sophie, voor de oplettende lezers) hebben we er een andere uitgekozen en eerlijk gezegd, volgens mij ook een "betere" want deze keer zagen we werkelijk "wilde" alligatoren tijdens onze boottrip. Maar zo wild waren ze dan ook weer niet hoor, onze schipper (den Danny) kende ze allemaal bij naam en waarempel, toen hij er eentje riep, jumper genaamd, kwam die wel af zeker? Ze wist dat ze eten zou krijgen...een toerist...GRAPJE . Daarna was er nog een hele infosessie van hoe je ze moet benaderen en hoe ermee te worstelen, en op het einde van de show....heb ik Larry (de kleuter alligator) vast gehouden en mensen dit vind ik persoonlijk HEEL stoer! (bewijsmateriaal volgt) Ook Isabelle heeft de koelbloedige in haar armen genomen en twas liefde op het eerste zicht, voor de rest van haar verblijf kon ze er niet meer over zwijgen. Daarna maakten we nog een wandelingetje in een natuur reservaat, alwaar de aligators gewoon langs de kant van het wandelpad, lui lagen te wezen. Maar we vonden het toch verstandiger onze alligatorworstelles niet in de praktijk om te zetten. Verder zagen we heel wat vreemde vogels.

Vervolgens reden we verder naar Miami, South beach, naar ons jeugdhotel. Na een gezellig (en betrekkelijk duur) dineetje langs Ocean drive, waren we doodop, wat wil je...na een heledag gevaarlijke alligators getrotseerd te hebben, clubben in Miami werd verzet naar de volgende avond. Zaterdagmorgen, ontbijten op het strand, ZAAALIG! Daarna namen we de bus naar het vasteland naar Byscayne boulevard, alwaar het Hard Rock cafe gesitueerd is. Opnieuw voor de attente lezers onder jullie, tijdens het verblijf van Kimmy en Ann-Sophie waren we er helaas niet in geslaagd het Hard Rock cafe te vinden (tot twee keer toe), maar dat was volledig de schuld van Tracy, onze koppige gps. Na een stevige lunch trokken we richting de American Airlines arena en dat om een ECHTE NBA match van de Heats bij te wonen. Zij die mij een beetje kennen, weten dat dit hoog aangeschreven stond op mijn wishlist, dus ja...ik keek er BIJZONDER naar uit. Die dag namen de Heats het op tegen de Philadelphia 76ers, het was een ongelooflijk spannende wedstrijd waarvan de winnaar pas op het einde van de 4de kwarter bekend was: DE HEATS! Joepiejajeeee!En dat op burnies verjaardag. Burnie is de mascotte van de heats en speciaal voor zijn verjaardag waren nog een heleboel andere mascottes geinviteerd. Uiteraard was het weer een heuse show, er werd zelfs een babyrace gehouden: immens grappig! Na de wedstrijd (die al mijn verwachtingen had ingelost) en na een beetje verloren gelopen te hebben, keerden we busgewijs terug naar ons hotel op South beach, om ons te prepareren voor ons avondje clubben.

We kwamen ons hotel nog maar uit (gepimpt en al) of we werden al een bandje in onze handen gepropt voor één of andere club, waar ook Britney Spears zou zijn die avond, zo hadden ze ons beloofd..Yeah right! Toen we de club eindelijk hadden gevonden, mochten we inderdaad via een aparte ingang binnen, MAAR dit bandje gaf ons helemaal geen gratis toegang, we moesten nog $20 betalen, pure rip off maw. Besloten we maar om te gaan dansen in een leuke bar langs Ocean Drive, en hebben wij leute gehad met het bestuderen van iedereen rondom ons! Zondagmiddag keerden we terug naar Palm Beach Gardens, want we (Isabelle, Elizabeth en ik) werden door Julie en Scott uitgenodigd om een toertje te gaan maken met hun boot, en geef toe, zoiets kan je toch gewoon niet weigeren. Scott werkt als zelfstandige en verdient zijn brood met rijke tiesten mee te nemen om een dagje te gaan flyfishen. Het weer was prachtig en we voeren van de intracoastal naar de oceaan, alwaar we omringt werden door haaien (ja we hebben ze wel degelijk zien zwemmen rond de boot). Maar tzijn lieve haaien, ze eten geen mensen. Daarna hebben we ook eens mogen vissen, en toen heb ik ontdekt...dat ook vissen geen talent van mij is. Isabelle daarentegen heeft er eentje kunnen vangen en Elizabeth was erin geslaagd en vis over de boot te doen vliegen. Echt grappig!

Resultaat: ook dit weekend kon geklasseerd worden onder de geslaagde weekenden!

Maandagavond hadden we zin in een filmpje; een rasecht Amerikaans filmpje...Daarom zijn we in de cinema, vlak bij mijn appartement, naar "Fired up" gaan kijken. Amerikaanser kon niet: over Cheerleaders en Footballplayers. Maar we hebben ons kostelijk geamuseerd: de humor was, tot onze grote verbazing, echt goed en de hoofdrolspeler...tjah die mocht er best zijn!

Donderdagavond was het tijd voor een tweede boottochtje. Deze keer werden we (Julie, Isabelle en ik) geïnviteerd door John, die we op die bewuste vrijdagavond hebben leren kennen. Jaja Julies openingszinnen zijn helemaal niet te onderschatten. Met wat wijn en wat hapjes hadden we echt een 100% vakantie gevoel!

ziezo dat was Isabelles 2de week in Florida, ik ga het hierbij laten, volgende keer meer weer, zou Frank zeggen!

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Miami?authkey=Gv1sRgCJe5kuvhz5CmLQ&feat=directlink

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Everglades?feat=directlink

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/NBA?feat=directlink

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Bootscott?feat=directlink

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/BootJohn?feat=directlink

hockey, yoga,artisgras, tips voor pickup lines ....en nog zoveel meer!

2009-03-08T07:41:00.001-07:00

Ik weet het, ik heb het zelf gezocht, uitstellen leidt tot niets! Zienu...moet ik mijn verhaal doen over maar liefst 3 weken, 3 drukke weken. Hoe begin ik eraan? week per week? of stoer zijn, niet neuten en gaan voor 3 in 1? Heb er nog eventjes aan gedacht jullie mening te vragen (via referendum of zo?), maar weet je, dat zou opnieuw alleen maar tot vertragingen leiden DUS laat ik er niet te veel meer over zeveren en er gewoon aan beginnen. Zoals beloofd, wordt het een zeer gevarieerd verslag.

Isabelle, zij is de schuld van mijn uitstelgedrag, so please blame her! Op dinsdag 10/2 ging ik haar ophalen in de luchthaven in Miami aka MIA. Toen ik daar aankwam, leek het alsof ik de grens met Mexico had overgestoken; bijna iedereen sprak er bijzonder goed Spaans. En dat bleek ook te gelden voor de rest van Miami (later meer daarover). Isabelle zou voor de komende 3 weken bij me inwonen en aangezien we mekaar op voorhand toch niet zo heel goed kenden, vond ik dat toch wel een beetje spannend. Omdat ik hier voornamelijk ben om te werken (jaja toch wel), hield ze zich tijdens de weekdagen bezig met relaxen (lees: bruinen) aan het zwembad, shoppen in de mall, fitnessen en..... (voordelig voor mij) KOKEN. IDEAAL tegen dat ik terug was van-een-toch-wel-lastige-werkdag, stond het eten klaar en jammie het was keer op keer smullen geblazen. Op vrijdag, nam ik verlof, Isabelle was niet zover gereisd om alleen voor mij te koken, welteverstaan.
Het eerste weekend zijn we in de buurt van Palm Beach Gardens gebleven. Vrijdag, de dertiende, hebben we geen risico's genomen en maakten we er een relaxt namiddagje van aan het strand. s'Avonds verkenden we samen met Julie het nachtleven in Palm Beach Gardens en Jupiter. En zo komen we naadloos bij de rubriek: "mannen versieren met Julie". Julie had er duidelijk zin in en slaagde er ook keer op keer in om ,uit het niets ,een gesprek aan te knopen met total strangers. Zelfs de volgende pickup line bleek te werken: "I see you wear a helmet". Deze wordt bij voorkeur gebruikt bij mannen die met hun moto op stap zijn, succes gegarandeerd!

De dag erna, niet volledig wakker, zijn we (Elizabeth, Julie, Isabelle en ik) naar Artigras geweest, een kunstfestival in Abacoa (de studentenwijk in Jupiter). Eerlijkgezegd was ik niet zo overdonderd van de kunst, maar het was toch gezellig.

's Avonds vierden Isabelle en ik onze Valentijn in een gezellig Mexicaans restaurantje in West Palm. Achteraf werden we wel met boze blikken de deur uitgekeken; kleine misrekening in onze fooi, en dat zullen we geweten hebben! Zondag reden we nog iets verder naar het zuiden, eerst stopten we in Delray beach, gezellig badstadje waar het "garlic festival" aan de gang was. Maar dat hebben we wijselijk aan ons voorbij laten gaan. De volgende stopplaats was "Crate&Barrel", een hippe winkel in Boca Raton. Daar heb ik mijn kadobon verpatst voor een mooie gele vaas (zie foto's) en een boekje met cocktailrecepten (dat belooft). Dus Sarah en Kristin, bedankt voor het originele kado. Onze eindhalte was Fort Lauderdale. Wat was het daar druk zeg, zowel op de beach als in de pubs. Het was nog een beetje te vroeg voor springbreak, maar volgens mij was het toch een voorbode ervan. Fort Lauderdale wordt, omwille van zijn vele kanaaltjes vaak vergeleken met Venetië. Ok die kanalen omzoomd met reusachtigee villas zijn wel eens de moeite om zien, maar de vergelijking met Venetië gaat toch helemaal niet op! Vooraleer we huiswaarts keerden, wilden we eerst nog een cocktailke (en in mijn geval colaatje) drinken in een zeer hippe bar, waarvan me de naam nu toch wel ontglipt zeker. Maar aangezien we erin geslaagd waren een gesprek aan te knopen met een eenzame man aan het tafeltje naast ons (we learned from the master), werden het er 3 (colaatjes voor mij, cocktailkes voor Isabelle). Om de één of andere bizarre reden vond Isabelle de terugtocht niet zo fijn.

En toen begon de werkweek weer. Maar onze avonden waren goed gevuld! Zo zijn we op dinsdag (17/02) naar een hockeywedstrijd gaan kijken, een echte uit de nhl (national hockey league).De Florida Panthers namen het op tegen de New Jersey Devils. YEAH! Het hockey stadium lag ter hoogte van Fort Lauderdale, dus toch opnieuw een uurtje rijden. Het heeft ons wat moeite gekost om het "bank atlantic center" te vinden. Google maps had ons namelijk een beetje op het verkeerde pad gestuurd (en nee dat heeft NIETS te maken met de combinatie vrouwen en kaartlezen). Net voor de wedstrijd begon, kwamen we op onze plaats van bestemming aan, maar hé parkeren (mijn grootste zorg) was zeker geen probleem, heel wat anders dan bij ons regenboogstadion dus. Het gebouw op zich was al super indrukwekkend, het leek precies een immens winkelcentrum. Onze zitplaatsen waren helemaal bovenaan, we hadden een prachtig zicht, maar ook een beetje hoogtevrees. Zoals bij de meeste Amerikaanse sportevenementen, was er weer een grootse show van gemaakt; het was onmogelijk je te vervelen tijdens de vele timeouts. Eén ding had ik echter niet in rekening gebracht: het ging om IJShockey maw het was toch iets kouder dan ik (kledingsgewijs) voorzien had. brrrrrrrrr Maar de match was interessant genoeg om mijn gedachten te verzetten en ja hoor...de Panthers hebben het gehaald met 4-0.
Donderdagavond heb ik weer wat grenzen verlegd en deze keer onder de vorm van.......Yoga! Elizabeth werkt voor een pr buro, dat voor Dr. Michael Constantine (geen paniek als je die niet kent) een evenement op til had gezet om zijn boek over holisme (body, mind, spirit) te promoten. De locatie voor dit alles was prachtig, de yogasessie vond plaats op een binnentuintje van een hotel in West Palm (hotel Biba). Maar als ik eerlijk mag zijn...tussen ons gezegd en gezwegen...dat hele yogagedoe...toch niet helemaal mijn ding zu, ik vind het lastig! Achteraf zijn we nog eens een kijkje gaan nemen in Clemantis street (centrum van West Palm) alwaar iedere donderdagavond een soort parkconcerten doorgaan, en dat in februari reeds....

Zo, ik vind dit genoeg voor 1 blogberichtje! Veel leesplezier en tot zeer gauw voor de rest van het verslag!

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Hockey?feat=directlink
http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/1315?feat=directlink

Daylight saving time

2009-03-08T07:30:00.000-07:00

Even een kort intermezzo voor ik aan het echte werk begin. Deze morgen, ik sta op, (goedgehumeurd), wat zegt de klok op mijn gsm? 9u30AM, he maar dat kwam helemaal niet overeen met de tijdsaanduiding op mijn wekker en polshorloge! Voor hen was het nog maar 8u30AM. Lieve hemel! De tv ging akkoord met mijn gsm....Waar is dat ene uurtje naartoe? Al snel was het mysterie opgelost: Florida is reeds overgeschakeld op zomertijd. Samengevat: het uurverschil met België is 5 geworden ipv 6. Pas maar op...straks halen we jullie nog in!

Eventjes geduld

2009-02-24T08:29:00.001-08:00

Het is inderdaad alweer een tijdje geleden dat ik iets op mijn blogje heb gepost. Dat wil echter niet zeggen dat ik niets te vertellen heb, integendeel. Maar ik heb nl bezoek, Isabelle verblijft voor 3 weken in mijn bescheiden stulpje! En zoals het iedere goede gastvrouw betaamt, krijgt bloggen dus een lagere prioriteit. Maar nog eventjes geduld, vanaf 3 maart zijn we terug voor de volgende rubrieken: clubben in Miami, kamperen op de Keys, springbreak in Fort Lauderdale, Elke en het BioTools alarm, NBA en hockey games, alligatorworstelen, mannen versieren met Julie, boottochtjes op de intracoastal, vissen op de oceaan, koken met Isabelle en nog zoveel meer!

Vele groetjes,
Elke (met qwerty-toetsenbord)

Wieltjes

2009-02-08T15:48:00.000-08:00

Ik had er genoeg van, ik was het beu om constant te moeten rekenen op de goodwill van mijn collega's om me van en naar het werk te voeren. Ik wilde op mijn eigen benen staan potverdikke! Een auto kopen voor een jaartje, zag ik echter minder goed zitten, ik was eerder te vinden voor leasen. Maar de periode waarover kan geleased worden duurt minstens 24maanden: PROBLEEM! Daarom kwam Rina op het grandioze idee om na mijn vertrek mijn lease over te nemen en dat voor haar zoon (Alan) die tgn dan zijn rijbewijs zal hebben. Nu kwam het er dus alleen maar op aan om een auto te vinden die voldeed aan de eisen van beide partijen. Uit veiligheidsoverwegingen wilde Rina dat we op zoek gingen naar een SUV. Ik echter, mijn parkeerkunsten indachtig, was eerder te vinden voor de compactere auto. Eerst gingen we op bezoek bij Honda, daar viel de CRV wel in de smaak en de vooropgestelde prijsklasse.

Maar om te kunnen vergelijken en kritisch te zijn, gingen we ook even naar de overkant van de straat, alwaar Nissans werden verkocht. De Rogue is zeer vergelijkbaar met de Honda CRV, maar reed veel zachter. De Nissan was dus aan de winnende hand! Maar Alan vond dat we eigenlijk, in tijden van crisis, de Amerikaanse bedrijven moesten steunen en daarom gingen we ook even een kijkje nemen in de Dodge/Chrysler/Jeep garage. Jaja we waren allebei verkocht voor de Jeep Patrol. het leek me wel hip om een jaartje met zo een Amerikaanse bak rond te sjeezen. De ontgoocheling kwam echter de dag erna...de leaseprijs lag VEEL te hoog.

Maar Alan had een NOG veel beter idee...waarom zouden we geen Hummer leasen, dat bleek mogelijk te zijn en de maandelijkse kostprijs lag eigenlijk niet zo hoog. EEN HUMMER! Mensen, wees eens eerlijk....Elke, die zich jaren aan een stuk verplaatst heeft in een Twingo(matic), zou nu met een hummer moeten rijden???? Ik denk het niet! Zo een beest is goed om Irak binnen te vallen en daarenboven, echt milieu vriendelijk kun je ze ook niet noemen. Gelukkig stond Rina aan mijn kant en ja...de blauwe Nissan Rogue heeft het gehaald. Maandagavond hebben we nog een laatste testrit gereden en de beslissing gemaakt en 2 uur later reed ik naar huis in mijn eigenste wagen. Ongelooflijk toch?

Fieuw het was een moeilijke bevalling, maar ik heb het gehaald, nu zijn we volledig vertrokken...Zo dacht ik. Niets was minder waar! Om een autoverzekering te kunnen afsluiten moet je in het bezit zijn van een rijbewijs uit Florida. LAP! Om daaraan te geraken, zo bleek, moest ik mijn rij examen opnieuw afleggen: zowel theoretisch als praktisch. Eerlijk gezegd had ik daar bitter weinig zin in,daarbij met angstzweet terugdenkend aan mijn belgische rij examen. Na een avondje blokken heb ik mijn theoretische test afgelegd, bestaande uit 2 keer 20 vragen. De ene vragenreeks behandelde de verkeersregels in Florida en de andere reeks waren vragen over de verkeersborden. Je moest telkens minstens 15/20 halen. En...ik heb het gehaald :) De praktische test duurde ocharme 10 minuten en was belachelijk gemakkelijk. Ik heb gewoon wat moeten rondrijden op de parking van een supermarkt. Dus ja...ook dat heb ik gehaald, kan ik eindelijk kijken voor de autoverzekering.
Freedom at last!!!

Superbowl

2009-02-07T16:38:00.000-08:00

En zo zit ik alweer 2 weken in Florida, wat gaat de tijd toch snel. Het vertrek was deze keer iets minder angstaanjagend, aangezien mijn eindbestemming niet meer zo onbekend voor me was. Maar toch, wetende dat het deze keer "voor echt" zou zijn (ik blijf hier nu (normaalgezien) tot eind oktober) werd ik de avond voor mijn vertrek toch weer wat nerveus. Maar toen ik, na een veel te lange reis, eindelijk op mijn appartement aankwam, voelde dat een beetje aan als thuiskomen. Mijn plantjes hadden me echter zodanig gemist, dat ze hun blaadjes lieten hangen (of zou dat eerder met de ontbering van water te maken hebben?). Nu ben ik dus volop bezig met het reanimatie proces, al lukt dat niet zo goed. Mijn collega's waren duidelijk niet op de hoogte van mijn gebrekkige affiniteit voor planten want toen ik op het buro aankwam hadden ze ter felicitatie (voor het behalen van mijn doctoraat, remember?) een hyacinth voor mij gekocht. Heel lief uiteraard en ik ben mezelf aan het overtreffen; ik geef het plantje zoveel mogelijk liefde.

goede voornemens:
Onder het motto, leef eens gezond in 2009 en doe aan sport, hebben Julie en ik mijn fitnesszaal verkend. Zelf was ik er nog niet binnen geweest; om zo op mijn eentje van fitnesske te gaan doen, daar had ik weinig zin in. Nu proberen we wekelijks twee keer te gaan en na week 2, kan ik zeggen, we zijn nog steeds goed bezig :) Hopelijk kan ik hetzelfde zeggen na week 37. Onder datzelfde motto, zijn Julie en ik, op uitnodiging van Victoria meegeweest naar de South Beach Sweat Class. Ik geef het toe, dat klinkt extreem fout, maar eigenlijk is dat niets anders dan Taebo. De les was zodanig vermoeiend dat ik de dag erna zo goed als in slaap viel achter mijn pc, zelfs koffie hielp niet meer.
En uiteraard, worden mijn tennislessen ook in 2009 verder gezet....iemand moet Clijsters en Henin opvolgen!

Vorige zaterdagavond ben ik naar "slumdog millionaire" gaan kijken. Een prachtige film die zich afspeelt in Bombay. Ik denk dat hij in de belgische zalen ook reeds speelt, dus ik zou zeggen (nee eerder bevelen)...ALLEN DAARHEEN! Maar wat ik eigenlijk wou vertellen: in de amerikaanse cinema's wordt "Aanrijding in Moskou" getoond. Ik viel bijna omver toen ik een affiche zag hangen. Hier krijgt de film de volgende titel: "Moscow Belgium". De film wordt ondertiteld , maar ik vrees er echter een beetje voor dat er veel verloren gaat als je niets snapt van het Gentsche dialect ewaarrrrr. Met de oscaruitreikingen voor de deur, worden nu heel wat Europese films getoond. Dus wie weet.....

En zondag, was the big day...GAMEDAY! De superbowl, voor vele Amerikanen DE belangrijkste dag van het jaar. Sommigen gaan de match bekijken in pubs, waar je voor $50 mag eten en drinken a volonte. Anderen gaan bij vrienden op bezoek en brengen zelf eten en drank mee. Televisies worden verzameld en buiten gezet. En de hele rijke (of zotte) gaan voor niet minder dan $700 naar het stadium om de match van het jaar ter plaatse bij te wonen. Dit jaar was het in Tampa te doen, in Florida dus. Er wordt bij voorkeur een staat gekozen met gegarandeerd goed weer, als daar zijnde: Californië, Texas, Arizona of Florida. Ikzelf was uitgenodigd (of misschien heb ik mezelf uitgenodigd) om Julie en haar man Scott, te vergezellen bij hun vrienden thuis. Uiteindelijk werd de groep van ongeveer 20 personen, verdeeld over 3 tv's. Op die dag zit heel Amerika voor de buis, zelfs zij die niet eens de spelregels van American football snappen. Het is een heuse show en de reclamespots tijdens de ontelbare pauzes, kosten enorm veel geld, so they better be good. Voor de match, werd het Amerikaanse volkslied gebracht door Jennifer Hudson, een beetje een heldin voor vele Amerikanen, omdat ze toch wel t'één en t'ander heeft meegemaakt het voorbije jaar. Ook de piloot van het US airways vliegtuig, dat een noodlanding op de Hudson rivier moest maken, werd gehuldigd. Na de eerste speelhelft (2 uren na de aftrap maw), kwam Bruce Springsteen optreden. Is die man nog springlevend zeg! Aja en de match zelf (detail)...die werd betwist tussen de Pittsburg Steelers en de Arizona Cardinals. Deze laatste werden als de underdog beschouwd. Maar aangezien ik nu wel eens wou winnen, supporterde ik toch maar voor de Steelers. Het was een mooie, spannende wedstrijd, waarin het tot op de laatste minuut nog niet was uitgemaakt wie zou winnen. Maar uiteindelijk hebben de Steelers het zeer nipt gehaald, JOEPIE!!!! Ik was een tevreden persoon en mijn allereerste superbowl ervaring was dus reuze meegevallen! En dat allemaal...terwijl Rina, waarschijnlijk als enige Amerikaanse, naar de finale van de Australian open zat te kijken...das pas durven!

href="http://picasaweb.google.nl/Elke.Debie/Superbowl?feat=directlink">

Belgisch hondeweer

2009-02-01T06:09:00.000-08:00

Maandag 12/01 rond 11u smorgens kwam ik aan in Brussel, evenals de-door-Frank-beloofde-dooi (zou er een oorzakelijk verband zijn?). Vanuit de lucht zag ik een aantal besneeuwde weilanden; zeer contrasterend met de ontelbare palmbomen van de voorbije maanden. Het doel van mijn terugreis was.....mijn doctoraatsverdediging. Deze vond plaats op vrijdag 16/01 om 15u in het oude vertrouwde auditorium in S3 (voor de moment een heuse bouwwerf, zo bleek). De eerste week van mijn verblijf stond dus vooral in het teken van DE grote dag; en ja hoor, de stress was aanwezig. Albijal is mijn presentatie zeer vlot verlopen en de vragen waren niet al te moeilijk...Dank u juryleden! Maw ik heb mijn doctoraatstitel behaald en dat moest gevierd worden!
Voor de rest van mijn verblijf (tot 26/01) trotseerde ik weer en wind, om SVZW te zien verliezen tgn RC Mechelen, maar ook om ze te zien winnen tgn CLUB! En om mijn imago wat in stand te houden, probeerde ik geen enkel Belgisch feestje over te slaan (Charlatan, Foolsgarden,...jaja zelfs...Moreea).
Kortom, het was fijn jullie allemaal terug te zien en mijn korte verblijf in België is voorbijgevlogen!

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/InBelgie?feat=directlink

Everybody is happy in Disney world

2009-01-21T02:30:00.000-08:00

Hey,

Het is weeral een tijdje geleden, dus heb ik wel t'één en t'ander te vertellen. Laten we beginnen bij t'begin

Donderdag (8/01) sleurde Rina me mee naar het alom bekende DisneyWorld resort! Er was echt geen ontkomen aan, ik moest mee! De bedoeling was, dat we er tijdens ons verblijf, de 5 km zouden meelopen vrijdagmorgen en Larry, evenals zijn dochter waren van plan, naar jaarlijkse traditie, de marathon te lopen op zondagmorgen. RESPECT, vooral als je de leeftijd van Larry indachtig bent (63). De 2.5 uur durende autorit naar Orlando, was op zich al een beetje spannend; de 15-jarige Alan mocht rijden, om te oefenen voor zijn rijbewijs. Wetende dat hij misschien al 3 keer had gereden en vond ik het feit dat hij verondersteld werd ons naar Orlando te brengen, toch wel een beetje beangstigend. Maar ik moet zeggen: Hij heeft da goe gedaan! Het hotel, the Wilderness Lodge was IMMENS en gebouwd in noordamerikaanse stijl, volledig in hout en al.

Die avond stond een belangrijke Football match op het programma: national championship of college football: Florida (Gators) versus Oklahoma. Uiteraard wou iedereen dat Florida won, behalve (puber) Alan. Time for a bet, dacht ik zo bij mezelve, Not such a bright idea...aangezien ik meestal zwaar verlies. Nuja de weddenschap hield in: Als Florida won mocht Alan een heel glas pompelmoessap leegdrinken (jammie), won Oklahoma dan moest ik hem vergezellen op the tower of terror (volgens mij vergelijkbaar met de Dalton Terror in Bellewaerde)...brrrrrrrrrrr! Moraal van het verhaal: Alan zal met volle tuigen genieten van zijn grapefruitjuice :)

Vrijdagmorgen kwart na vijf, mijn wekker gaat af :s Damn, waarom was ik zo enthousiast om de family run mee te doen? Juist ja, Rina kan nogal overtuigend zijn :) Uiteindelijk was het dat vroege opstaan meer waard. Na het volkslied (off course), kwam het startschot en we vertrokken richting Animal Kingdom met de zonsopgang op de achtergrond, PRACHTIG. De "family run" was wel een zeer gepaste naam, er liepen zelfs vaders mee die kinderwagens voortduwden. Het tempo lag dan ook niet al te hoog, waardoor er zelfs fotopauzes werden ingelast. Mijn tijd was 39minuten....Niet al te best maw!!!!!
Voor de rest van het weekend heb ik het park verkend. Disneyworld resort bestaat eigenlijk uit 4 verschillende parken. Openbaar vervoer (boot,trein of bus) brengt je van het ene park naar het andere. Het is dus als het ware een echte wereld met Mickey als koning. Animal Kingdom is het park met.....zoals de naam al laat raden...de vele dieren. Magic Kingdom is vergelijkbaar met Disneyland Parijs (Disneyland in LA), terwijl Hollywood studios me deed denken aan een kleinere versie van Universal Studios in LA. Epcot, mijn persoonlijke favoriet, is meer iets voor volwassenen. Enerzijds heb je er Future world, waar thema's als innovatie en technologische centraal staan. Je wordt er verwelkomd door een giant golfbal, ook wel eens spaceship earth genoemd. Het andere deel van Epcot is al even interessant, World Showcase. Rond een reusachtig meer zijn de Eiffeltoren, een Japanse tempel, een moskee, de bekende toren van Sienna en vele andere bezienswaadigheden gebouwd. Het coole ervan is, dat je in ieder land ook kan gaan eten. Rond datzelfde meer is er tevens iedere avond een prachtige lichtshow te zien.

Ik vond Disneyworld best wel indrukwekkend, zeker eens een bezoekje waard. Maar om nu te zeggen, ik vlieg even naar Florida enkel en alleen om naar Disneyworld te gaan, wel dat vind ik toch een beetje te zot voor woorden.
In Disneyworld wordt iedereen verondersteld plezier te maken. Verdrietige mensen worden opgevrolijkt met een Mickey sticker! En....het werkt!

Op zondag 11/01 zat mijn Disney avontuur erop; ik moest ervandoor, ik had nl. andere katten te geselen..in het verre...België....

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Disneyworld?feat=directlink

Eindelijk...een Update!

2009-01-03T18:29:00.000-08:00

Dag beste kijkbuiskinderen,

Ik besef het...ik heb jullie verwaarloosd de voorbije weken, maar jullie zullen het mij hopelijk niet kwalijk nemen dat ik mijn hoog bezoek zo goed mogelijk heb ontvangen.

Eerst en vooral wens ik iedereen een spetterend 2009 toe!!!

Dit gezegd zijnde ben ik jullie dus een verslag schuldig. Ik heb veel te vertellen, dus...FASTEN YOUR SEATBELT, HERE WE GO!!!!

The Big Apple (24/12-27/12)

De bedoeling was dat Ann-Sofie en Kimmy mij zouden opwachten in Newark airport. Wat ze vooraf niet wisten, was dat mijn vliegtuig 4 uren vertraging had waardoor ze maar liefst 7 uren in de luchthaven hebben vertoeft. Boring as hell, maar het weerzien was deste toffer! Ons hotel was PERFECT gelegen, midden in Manhattan, dus een eerste verkenningstocht die avond, bracht ons reeds naar heel wat bekende plaatsjes zoals: Rockefeller center met zijn ijsbaan, Times square, Chrysler gebouw,.....

De volgende morgen werd ons een hop on/off tour busticket aangesmeerd door den Eddie. En eigenlijk leek ons dat geen slecht idee, het was een handige manier om je van de ene buurt naar de andere te verplaatsen. De eerste dag trokken we hop on, hop off gewijs richting downtown. Daarbij passeerden we Chinatown, Little Italy en Greenwich. In deze laatste wijk kan je een appartement huren van maar liefst $7000/maand. Geen wonder dat er dan ook veel celebreties wonen. In downtown hebben we uiteraard Ground Zero bezocht, de gedenkkerstboom vlak bij de brandweer was best wel pakkend. Wat voor een gemiddelde Amerikaan onbegonnen werk is, hebben wij toch maar gedaan: we hebben de Brooklynbridge overgewandeld. Het winterzonnetje scheen, dus he...waarom niet? Savonds was het plots wel HEEL druk op times square, het volk kwam (na kerstavond bij familie te hebben doorgebracht) als mieren uit de grond. Die dag hebben ook we geleerd dat een reisboek van 1993 misschien niet meer zo betrouwbaar was. Het HardRock cafe waar wij naar op zoek waren, bleek verhuisd te zijn.

Op tweede kerstdag gingen we bootje varen, richting The statue of liberty. Vanop de boot hadden we ook een prachtig zicht op de skyline. Daarna was uptown aan de beurt, meer bepaald central park. De tourbus maakte een mooi toertje rond het reusachtige park, waar nog sneeuw lag van de week ervoor. Het Guggenheim museum was ook wel een bezoekje waard, al is het maar om het prachtige gebouw te bewonderen. Om lange wachtrijen te vermijden zijn we pas tegen 21u naar het empire state building geweest. Het zicht vanop de 86ste verdieping was ongelooflijk! Of liever gezegd: AWESOME!!!

De laatste dag werd er geshopt op fifth avenue. En we waren zeker niet de enige daar. De bekendste winkels in NY zijn: The Apple store, Toys R us (een mega speelgoed winkel) en onze favoriet.....DE M&M winkel!

Ik vond NY een heel boeiende stad; ik ga er zeker terug. Het is een levendige, bruisende stad; de straten zijn constant gevuld met de gekende (toeterende) yellow cabs, dagelijks hoor je wel honderden sirenes van politie of brandweer wagens, de voetpaden zijn bezaaid met honderden vuilniszakken en vanonder de riool putten komen dampen. Op zich allemaal misschien niet zo aangenaam, maar ze moeten er gewoon zijn...ze maken deel uit van DE STAD! Kerst is een ideale periode, alles is prachtig versierd. Het kan er wel berekoud zijn en ja hoor...van alle kanten is er kerstmuziek te horen!

Meer foto's van NY: http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/XmasInNY?feat=directlink

Florida (28/12-2/01)

Ook de terugkeer naar Florida verliep niet vlekkeloos, opnieuw 4 uren vertraging. Waardoor we pas tegen 2u 's nachts onze huurauto konden ophalen. De enige auto die toen nog overbleef was een knalrode beetle, convertible wel te verstaan. Op zich past het perfect bij ons imago (de 3 babes in de barbiemobiel) maar de auto was allesbehalve praktisch wat transporteren van de bagage betreft! Aangezien we pas tegen 4u op mijn appartement aankwamen en aangezien onze dagen in NY enorm gevuld waren en ook wel een beetje omdat er 2 waren diewat last hadden van een jetlag (ook al gaan ze dat niet toegeven), beslisten we om de volgende dag (zondag) uit te slapen. Daarna trokken we naar my mall, alwaar we alle drie een kapbeurt ondergingen. We hadden het verdiend, vonden we!

Maandag hebben we de everglades bezocht. We maakten een rondvaart op een airboat (zie foto). Maar omdat die zodanig veel lawaai maken, kregen we wc papier om in onze oren te stoppen; het was geen zicht, maar het hielp wel! De everglades strekken zich uit over heel de staat en zijn best indrukwekkend. Alligators hebben we echter niet gezien tijdens onze rondvaart. Wel in het park zelf....wat zijn dat toch luie, vuile en lelijke beesten, naar mijn mening toch!

Dinsdag was Miami aan de beurt. We besloten een tweede poging te ondernemen om te gaan lunchen in het HardRock cafe...ook die poging is mislukt, want Suzy de gps vond het nodig plots onze bestemming te veranderen, waardoor we wel een uur en een half omgereden hebben. Waarvoor dank, Suzy! (en denk nu niet ...vrouwen en techniek, dat had er NIETS mee te maken) Omdat het lot duidelijk niet wou dat we naar het HardRock cafe gingen, zijn we maar naar Miami beach gereden. Parkeerplaats vinden leek hier niet zo evident. Ocean drive was onze bestemming, de meest gekende straat, parallel met de kustlijn, vol hotels, bars en restaurants. De bouwstijl van deze bars zou art deco moeten zijn, maar daar waren wij het eigenlijk niet mee eens! In alle geval, op Miami beach is er veel leven in de brouwerij en ik verlang al om daar eens uit te zetten!

Woensdag (oudejaar) hebben we onszelf getrakteerd op een dagje aan de beach. Nooit gedacht dat ik de laatste dag van het jaar op die manier zou doorbrengen, beseffende dat het in België al een tijdje vriest dat kraakt (sorry ik kon het niet laten). S avonds zijn Julie en (echtgenoot) Scott langsgekomen en hebben we samen pasta gegeten (stuffed shells meer bepaald, jammie). Tegen 22u trokken we richting Palm Beach city place...en ja daar was er heel wat sfeer! Er was vuurwerk en de straten (omzoomd met clubs) liepen vol met volk. Het was een geslaagde oudejaarsavond!

Op nieuwjaardag hebben we een poepchique hotel (the breakers) in West Palm Beach bezocht. Klinkt misschien raar: "een hotel bezoeken", maar hier in Amerika is dat de normaalste zaak van de wereld. Daarna zijn we doorgereden tot in Fort Lauderdale.

Vrijdag was het vroeg op te staan, we hadden een 2,5 uur-durende rit voor de boeg, nl richting Orlando, Seaworld! Wat waren de orkashows prachtig evenals die van de dolfijnen. Orkas (in Seaworld ook Shamus genoemd) zijn zeer impressionante en verstandige dieren en dolfijnen, jah....die zijn gewoon knettergek. U just gotta love them! Voor de rest waren nog veel andere zeedieren te bezichtigen. We doolden bijna 10 uren rond in het park en toch hebben we ons geen minuut verveeld. Het eten daarentegen was niet te vreten!

En deze morgen, veel te vroeg, heb ik mijn reisgenootjes terug afgezet aan de luchthaven in Orlando. Binnen een paar uurtjes zullen ze in België aankomen....en ze zullen verschieten...want het is er berekoud!

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/OudejaarInFlorida02?feat=directlink

Hoog bezoek

2008-12-23T18:56:00.000-08:00

Amerika verwacht morgen hoog bezoek. Kimmy en Ann-Sofie komen mij tijdens de eindejaarsfeesten vergezellen. Eerst vieren we samen kerstmis in New York (JUIJ!!!). Daarna gaan we van toeristje spelen in the Sunny State.

Merry Christmas iedereen!

Prijsvraag

2008-12-21T18:37:00.000-08:00

Hoeveel kerstbomen zijn reeds in mijn picasa webalbums te vinden?

Another BioTools Party

2008-12-21T17:39:00.000-08:00

En deze keer ter gelegenheid van....The Holidays!! Jawel, een kerstfeestje, met alles erop en eraan! Eerst werden de kadootjes uitgedeeld. Iedereen moest op voorhand een naampje trekken en voor die persoon een geschikte kado vinden also known as Secret Santa. Ik moest iets kopen voor Victoria en ik heb haar oorbellen gekocht (het was niet zo een heel moeilijke klus dus...FIEUW) Ik heb van Jordan een fles witte wijn gekregen met bijhorende koeler...jep ik heb hier dus al mijn naam blijkbaar! Omdat voor deze gelegenheid ook Diane was afgekomen uit Chicago (zij verzorgt van daaruit de sales voor ons bedrijf) en omdat ook Larry van de partij was evenals omdat iedereen opgekleed was , werd een heuse fotosessie gehouden bij de kerstboom.

Daarna vertrokken we richting het restaurant: Panama Hattie (grappige naam, niet?). Na een deftige lunch (en de nodige cocktails) werden we uitgenodigd op een 2 uur durende boottocht op de intercoastal (een inham van de oceaan, parallell met de kustlijn). Zaaaalig! Langs die intercoastal wonen nogal wat beroemdheden en in het water leven zeekoeien (zonder dat het ene verband houdt met het andere, uiteraard).

s Avonds ben ik naar een highschool basketball game gaan kijken. Dus nee, ook deze week geen American Football. Tot mijn grote verbazing lag het niveau redelijk hoog* (voor een highschool althans) en de zaal zat vol; er was maw ambiance in de keet. Nu kijk ik nog meer uit naar mijn eerste NBA game!

Zaterdagavond moest Anna met haar dansschool optreden in "The mixed nut", een herwerking van "The nutcracker". Ook hier vond ik het niveau van de dansers (sommige waren nog heel jong) best wel hoog, het stuk zat bijzonder goed ineen: zowel de choreografie als de muziek*.

*Het is mogelijk dat deze informatie niet volledig correct is, want ik ben natuurlijk geen expert in basketbal of dans, misschien ben ik gewoon snel onder de indruk.

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/FloridaWeek6?feat=directlink

Allemaal sympathieke mensen in Palm Beach...

2008-12-18T09:27:00.000-08:00

http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=I6245N8I&ref=front

Merry Christmas Ebenezer Scrooge!

2008-12-14T17:57:00.000-08:00

Maandag 8/12: Jordan's verjaardag.
Zoals voor iedere verjaardag wordt gedaan, inviteerde Rina haar werknemers op een etentje: Sushi in Boca Raton. Dit was mijn allereerste sushi ervaring, en dat zal ik geweten hebben: Wassabi is namelijk niet zomaar iets dat je lepelgewijs in je mond kan proppen :) Miljaar mijn keelgat stond in brand.

Dinsdag 9/12: Niets bijzonders te melden eigenlijk!

Woensdag 10/12: Ik slaag erin mijn pc te infecteren met een virus en heb er mijn handen mee vol!!! Om mijn zinnen wat te verzetten kijk ik (onder dwang van collega Victoria) naar Mickey's Christmas Carol. Cute!!!

Donderdag 11/12:
9u - 10u: Ik volg mijn eerste tennisles en slaag er eindelijk in de bal op een deftige manier aan de overkant van het net te krijgen. Yay me!!!
in de namiddag: Victoria, the X-mas dork (zo noemt ze zichzelf), versiert het hele BioTools gebouw.
18u: Rina, Anna en ik vertegenwoordigen BioTools op een receptie ten voordele van Palm Beach College. Rina geeft een aantal college studenten namelijk de mogelijkheid om stage te lopen bij ons.

Vrijdag 12/12:
9u-10u: Ik volg een uurtje cardiotennis (en dat allemaal onder het motto: gezonde geest in een gezond lichaam) en wacht voor de rest van de voormiddag op lustige tennis-ster, Rina. Met als gevolg dat we pas in de namiddag op het werk aankwamen......Goh ik heb, denk ik, de perfecte baas/job gevonden :)
18u: Dinner @ Duffy's samen met Rina, Anna, Kaiden en Jordan.
20u: het hele gezelschap gaat naar een dans/toneelvoorstelling van ......"A Christmas Carol". Jep ik heb nu wel degelijk door hoe het verhaal ineenzit.

Zaterdag 13/12:
9u: Ik vind mijn eerste (Belgische) kerstkaart in de bus (jep de post werkt hier ook op zaterdag). Dankjewel Elke, Emelie, Katrien, Tessie, Melissa en David (aka dienst inkoop Lecot), het was een megaverrassing.
13u-19u: Op stap met Julie en Elisabeth in West Palm Beach: girls afternoon out, to do some shopping and have some cocktails. West Palm Beach is echt een leuke stad, met...geloof het of niet...een stads"centrum" er is zelfs een straat, vol leuke winkels, Veldstraatgewijs! Het gaf een Europees gevoel!!!! De trolley (zoals ze hebben in San Fransisco) bracht ons van Elisabeths loft (me like) naar de winkelstraat. Het was een geslaagde namiddag!

Zondag 14/12:
13u: Samen met Victoria en zoontje Nicholas naar de Christmas parade in Jupiter Farms. Het was een heuse stoet en van langs alle kanten werden snoepjes naar ons gesmeten. Victoria's vader heeft een oude Jaguar (cabrio) en had de eer de burgemeester rond te voeren; haar zus moest ook optreden. De kerstsfeer is hier alomtegenwoordig, maar zonder de koude, de gluhwein, jenever en de kerstmarkt, is het toch niet helemaal hetzelfde hoor!!

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/FloridaWeek5#

BioTools kan ook UW steun gebruiken!

2008-12-10T18:47:00.000-08:00

Tijdens de feestdagen waarin de thema's liefde, warmte en steun toch centraal staan, had ik graag een gunst van jullie gevraagd. Een kleintje maar hoor! Klik massaal op volgende link: www.btools.com of geef op google.com volgende kerwoorden in: "Vibrational Circular Dichroism" en klik vervolgens op BioTools. Met andere woorden, maak onze site populair (populairder dan J*a*s*c*o althans)!

God will bless you!

57 channels and nothing's on!

2008-12-08T18:29:00.000-08:00

Om mijn fans tevreden te stellen....een kort verslagje van mijn voorbije week. Je merkt het goed: ik begin al sterallures te krijgen. Zo hoort het ook, wetende dat zowel de zusjes Serena en Venus Williams als Celine Dion in Palm Beach Gardens wonen. (evenals nog andere bekende namen: check it out op wikepedia)

Vorige week was er ééntje vol stress op het werk. Niet alleen moest de aanvraag voor een belangrijke beurs worden ingediend, ook ging het allereerste ROA toestel de deur uit. Rina liep met andere woorden op de toppen van haar tenen! Omdat we het dubbel en dik verdienden, hielden Julie en ik donderdagavond onze traditie in ere; we hebben immers nog vele cocktails uit te proberen. Haar beste vriendin, Elisabeth, was er ook bij (kwestie van mijn kennissenkring wat verder uit te breiden). Ze is echt super vriendelijk (NATUURLIJK) en heeft een ...LOFT ! Vrijdag hadden we uiteindelijk wat te vieren, want BioTools was geslaagd in beide opdrachten.

Sedert woensdag heb ik ook internet op mijn appartement en digital TV. Van dat laatste snap ik echter nog niet zoveel! Ik krijg wel 900 zenders aangeboden, maar voor meer dan de helft ervan zou ik moeten bijbetalen. Wat was dat een ontgoocheling voor een naïef schaap gelijk mij. (maar dat is in België waarschijnlijk niet anders?) Aangezien the holidays met rasse schreden naderen, speelt santa de hoofdrol in bijna iedere film. Op de radio is er zelfs een zender die dag in dag uit kerstliedjes speelt, voor zij die er maar niet genoeg kunnen van krijgen. Disneychannel toont dan weer de ene Hannah Montana aflevering na de andere en de weatherchannel geeft je nonstop...weersvoorspellingen indeed. Uiteraard wordt alles om de haverklap onderbroken voor de commercials. Wat compleet nieuw voor me was, zijn de (vergelijkende) reclamespots over geneesmiddelen (wat in België verboden is) of nog raarder, reclamespots van advocatenbureaus die de neveneffecten van bepaalde geneesmiddelen aanklagen (very odd). Nuja...voorlopig ben ik enkel verslaafd aan Grey's anatomy en Desperate housewives.

Zaterdagmorgen was er de wekelijkse tennissessie (voor als ik ooit Serena of Venus tegen het lijf loop) en 's avonds zijn we naar een boat parade gaan kijken. Het was precies een minifestivalletje met oa. een dansoptreden van Rina's dochter; er waren ook allerhande eet- en dranktentjes. Maar eigenlijk ging het vooral om de-vol-met-kerstlichtjes-versierde boten (zie mislukte foto) die passeerden; een beetje enorm kitsch...vond ik althans. En er was ook vuurwerk! Maar ai wat een ontgoocheling; ik ben nu eenmaal meer gewoon (hierbij verwijzend naar Waregem Koerse).

Zondag waren Jordan in ik uitgenodigd om beercanned chicken te gaan eten bij (andere collega) Mary. Zij woont, samen met haar man Dave en hond Arthur, in Calooza, een gebied/"wijk" (redelijk dicht bij BioTools) met reusachtige landgoeden (er is minstens room for a pony). Mary's huis is op zich niet zo groot, maar ze heeft een prachtige (en uitgestrekte) tuin alwaar ze allerhande exotisch fruit kweekt (citroenen, bananen, sterfruit, keylime (van de taart),...) . Zalig om er je zondagnamiddag door te brengen. Het was een heerlijk dinéé (met echte borden en glazen). Maar ook deze keer werd er pas gegeten NA het gebed. Zal ik daar ooit aan wennen?

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/FloridaWeek4#

and....the pictures

2008-12-01T06:31:00.000-08:00

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/FloridaWeek3#

boef, boefer, boefst

2008-12-01T05:50:00.000-08:00

Ziezo mijn eerste maand in Amerika zit er ook al op (wat gaat de tijd toch snel) en intussen is er weer heel wat gebeurd!

Zo ben ik onder andere verhuisd naar mijn eigen stekje en ja hoor, ik voel me er al helemaal thuis. Het appartement dat ik huur is volledig bemeubeld en ik hoefde echt wel voor NIETS meer te zorgen. Er is zelfs beddengoed voorzien. Alleen de schilderijen aan de muren, ai, die zijn toch niet helemaal mijn ding, zodra ik leukere spulletjes heb gevonden, vliegen de “kunstwerken” toch diep in één of andere kast. Had ik maar een poster van SVZW meegebracht ;). En ik heb 2 tv’s....ik geef het toe, ZWAAR overdreven. Daarnaast mag ik ook gebruik maken van het zwembad, de fitnessruimte en het tennisveld die bij het appartementencomplex horen. Ik heb de wasmachine, droogkast en het strijkijzer reeds uitgetest en die werken perfect. (Mijn eerste strijkervaring vond ik echter niet zo plezant.) Ik woon dus vlak bij de mall en iets in mij zegt dat ik daar ettelijke uren zal spenderen. Kortom, mijn nieuwe stekje bevalt me wel!

Mijn adres is :
3023 Alcazar Place #302
Palm Beach Garden, Fl, 33410

Dus vanaf heden brieven, kerstkaartjes en cadeautjes, welkom op bovenstaand adres! Verras me :)

Deze week was een heel korte werkweek, en dat owv Thanksgiving (op donderdag). Je weet wel, dat feest met de gevulde kalkoen dat iedere soap een extra aflevering (of zelfs meerdere) oplevert. Op die dag gaat het om het samenzijn (meestal in familieverband) en het woordje “dankjewel” (schoon he). Maar eigenlijk....wordt er vooral geboeft!
Op het werk werd thanksgiving ook gevierd (dinsdag). Daarom moest iedereen een gerecht meebrengen (zelf klaarmaken was geen vereiste). Maandagavond heb ik Rina’s keuken in beslag genoemen en een quiche klaargemaakt. Jaja je leest het goed IK heb die klaargemaakt! En het resultaat was DELICIOUS, al zeg ik het dan ook zelf. De anderen hadden ook heel lekkere dingen mee, njammie. Als dessert had Mary een lime key pie (zie foto’s) gebakken, een typisch dessert van de streek. Na ons festijntje bleef er natuurlijk nog heel veel eten over; genoeg voor een dag of drie...

Donderdag was het dan voor echt Thanksgiving. Onder het motto “nodig eens een eenzame uit” mocht ik kalkoen gaan eten ten huize Rina (isn’t she a great boss?). Al tesamen waren we met 20: familie, Russische vrienden (waaronder de wereldkampioenen ballroomdans) en biotools people. Het was een gezellige boel...plenty of food! Opa had de heerlijke gevulde kalkoen klaargemaakt, maar er was ook pumkin bread, cranberrie sauce en American cookies...vooral zoete dingen maw. Het feestmaal werd ingezet door een speech/gebed van de vader des huizes (opa) en daarna werd er....gesmuld en gedronken, uit papieren borden en plastieken bekers :s. Tegen 21u was ik terug thuis en dat was maar goed ook, want de volgende morgen moest ik er om 4u uit....voor Black Friday!

“What? Black Friday?”: hoor ik jullie denken. Wel de dag na Thanksgiving beginnen de Holiday sales en om met een knaller te starten, worden de winkels om 5u of 6u geopend en gaan een aantal producten met MEGAkorting de deur uit (doorbusters). Omdat de voorraad van dergelijke doorbusters beperkt is, gaan velen van de avond ervoor al in de rij staan; waaronder ook Alan en Hank (beetje zotjes!). Zo hebben ze elk een tv en laptop aan sterk verminderde prijzen te pakken gekregen. Tegen zonsopgang was alles aangekocht en betaald. Daarna hebben we de mall onveilig gemaakt. Wat geven die Amerikanen toch graag geld uit! Alan heeft, naast een tv en een laptop, ook nog effe een iPhone touch gekregen....en dat allemaal op 1 (voormid)dag. NICE ...zou ik zo zeggen.

Zaterdag zijn we nog maar eens naar een American Football game gaan kijken. Dit keer speelde het Fort Lauderdale team (FAU: Florida Atlantic University) tegen FIU (Florida International University). De match ging door in het stadium van de Dolphins (Professional Football team uit Fort Lauderdale) en waaaaaaaauw wat was dat stadium GROOT! We zaten op de 2de rij en hadden dus een prachtig zicht. Het was een super spannende match die met verlengingen werd betwist in het voordeel van FAU (let’s go owls!). Ik begin het spel meer en meer te appreciëren, maar na 4 uren begon ik het toch wel een ietsiepietsie beu te worden; ook ik heb mijn grenzen, nietwaar!

En zondag, ben ik opnieuw gaan tennissen (kwestie van wat routine op te bouwen), maar helaas, na amper een half uur kwam de regen onze tennispret bederven. Het heeft de hele dag hard gewaaid met af en toe een regebui, een ministormpje dus. Ik denk niet dat ik uitkijk naar mijn eerste orkaanervaring....

Coming up next:

2008-11-24T05:32:00.000-08:00

Thanksgiving at Rina's place and Black Friday.....
Stay tuned!!!

Foto's van de voorbije week

2008-11-24T05:31:00.000-08:00

http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/FloridaWeek2#

Wat heeft Elke deze week bijgeleerd?

2008-11-22T07:25:00.000-08:00

- Dat the yardhouse, naast ontelbaar veel bieren, ook massa's verschillende cocktails serveert.
- Dat ik ze dus allemaal zal moeten proeven.
- Dat er elke dag een happy hour is van 17u tem 18u.
- Dat Julie ook wel een cocktailke lust.
- Dat ik best niet als enige tot 19u in het bedrijf blijf werken.
- Dat zichzelf daarna buitensluiten zonder handtas of gsm toch niet het beste idee is.
- Dat wandelen langs de snelweg in het donker, eigenlijk wel spooky kan zijn.
- Dat de poetsvrouw van de dichtsbijzijnde raceclub echt wel een sympatieke madam is.
- Dat ik echt wel een gsm kon gebruiken. (en ik heb er één gekregen dus vanaf heden bereikbaar op: +1-847-875-0288)
- Dat om het appartement te mogen huren, mijn criminele background wordt gecheckt
- Dat het tweede doktersbezoek me slechts $70 kostte.
- Dat Hannah Montana de heldin is van de Amerikaanse Kids.
- Dat de cinemazetels verstelbare rugleuningen hebben (maar niet genummerd zijn).
- Dat Twilight de meest populaire film is bij teenage girls.
- Dat de zaal dan ook wel vol zat met gillende pubers.
- Dat ik daar eigenlijk niet zo goed tegenkon.
- Dat de Amerikaanse popcorn een zoute smaak heeft.
- Dat JungleSpeed hier niet gekend is, maar wel wordt geapprecieerd.
- En dat in de Amerikaanse huishoudens de witte en gekleurde was niet van elkaar wordt gescheiden.

That's all folks
xxx

Florida: Week 1

2008-11-18T07:32:00.001-08:00

Ziehier, nog meer foto's van mijn eerste weekje Florida!
http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/FloridaWeek11110Tem1116#

Cheerleaders and Quarterbacks!

2008-11-18T07:10:00.000-08:00

Hi Folks, how are you doing?
Mijn eerste week in Florida zit erop en dus ook mijn eerste weekend. Een klein verslagje van dat weekend dan maar! Vrijdag zijn we met een paar collega’s: Julie, Mary, Hongang (aka Hank) , zijn vrouw Sue, zoontje Kaiten en Jordan naar the Yard house getrokken. Een coole pub/restaurant waar ze wel honderden verschillende soorten bieren serveren (waaronder dus ook veel Belgische) en deze (bijna) allemaal on tap. Het was zeer gezellig en ik had (voor de eerste keer sinds mijn verblijf in Amerika) echt lekker eten, een vegetarische pasta. Zwaar uitzetten was echter niet aan de orde en tgn 20u45 was ik terug “thuis”. Nu ja, we waren al op stap van 17u (onmiddellijk na het werk dus).

Zaterdag, was voor mij (samen met Jordan) een (namid)dagje Fort Lauderdale (een uurtje ten zuiden van Jupiter). Daar heb ik voor het eerst de oceaan gezien, met uiteraard bijhorende palmbomen. (Waarschijnlijk het beeld dat iedereen van Florida heeft, niet?)
Het doel van onze trip was eigenlijk een American Football game: Fort Lauderdale versus Louisiana. Alan, de zoon van Rina is nl volledig into sports en af en toe moet hij als ballboy optreden op dergelijke football games. Ik was eigenlijk heel benieuwd en keek er echt naar uit: was het echt zoals in de films? Ja hoor, er was een heuse fanfare en uiteraard waren de cheerleaders van de partij. Het duurde me wel een hele tijd vooraleer ik de spelregels volledig doorhad. (En nee ik ga ze hier nu niet zitten uitleggen!) Wat me vooral opviel is dat er heel veel reserve spelers aanwezig waren, voor iedere spelfase wordt nl een ander team op het veld geplaatst. Tijdens verdedigende fases moeten de brede, stoere spelers optreden, terwijl in een aanvallende fase de vlugge jongens worden opgesteld. Iedere 5 seconden wordt het spel stilgelegd; iedere keer de (aanvallende) speler met de bal op de grond wordt gesmeten (want dat is nu eenmaal het doel van het spel). Maw het spel ligt eigenlijk meer stil dan dat er effectief gespeeld wordt, waardoor een wedstrijd wel tot 4 uren kan duren. Fort Lauderdale won verrassend en overtuigend (sorry, de eindstand weet ik niet meer). Ik vond het een leuke uitstap (zeker voor herhaling vatbaar), maar ik verkies toch het gewone (Europese) voetbal.
American football is hier bijzonder populair. Alan vertelde me dat er slecht 1 (maximum 2) dag(en) van de week GEEN American football game wordt uitgezonden. Op vrijdag worden de highschool wedstrijden gespeeld, op zaterdag zijn de universiteiten aan de beurt, op zondag de profs en op maandag, dinsdag en donderdag vinden “speciale” wedstrijden plaats. Uiteraard heb je als kers op de taart: de Super Bowl! Dan zit ik (net zoals iedere zichzelf respecterende Amerikaan) voor de buis!!!

Zondag was een rustige dag. Ik heb de buurt rond het huis van Rina wat verkend. Het is nl een heus golfterrein waarrond huizen (lees villa’s) zijn gebouwd. PGA: Professional Golf Association heet de wijk. Ik was er natuurlijk in geslaagd te wandelen waar ik niet mocht (gevaar van golfballen op je hoofd en zo) en gelukkig heeft een gast me met zijn golfkarretje naar veiliger oorden gebracht. (Ik ga hier nog veel dergelijke stoten tegenkomen, vrees ik).
Daarna ben ik op appartementenjacht geweest en MET succes. Ik heb (met de hulp van Victoria, een collega die ook in de real estate business zit) een prachtig (bemeubeld) appartement gevonden, vlak bij de mall, de cinema, de beach en een aantal leuke pubs. (maar vlakbij mag je hier niet zo letterlijk nemen, helaas).
Zondag was het (net zoals gisteren, vandaag en de komende dagen) stralend weer, veel koeler dan de dagen ervoor (20°C) maar geen wolkje aan de lucht. De dagen ervoor (tegen de 30°C) viel de hitte echt op je neer.
Voor de rest ben ik (nog maar eens) naar de beach geweest: er waren veel kitesurfers te zien. En s’avonds was er Desperate housewifes op tv...ze zitten hier uiteraard een aantal reeksen verder dan in België, dus voor de echte die hards...amaai: ER STAAT NOG VEEL TE GEBEUREN!!! (nieuwsgierig?:) )

Elke bij de Amerikaanse dokter

2008-11-14T09:43:00.000-08:00

Aangezien mijn hoest van de voorbije weken nog steeds niet verdwenen was en eigenlijk alleen maar erger werd (mijn longinhoud leek wel met de helft verminderd te zijn) en na bijna alle mogelijke siroopjes en tabletten (op aanraden) uitgeprobeerd te hebben, besliste Elke toch maar eens een dokter op te zoeken. Jaja en dat zonder verzekering (er wordt aangewerkt). Van living on the edge gesproken! Julie, één van mijn collega's, was zo vriendelijk mij te vergezellen en bracht me naar haar dokter. Het verdict was Bronchitis! :s
Een nieuwe patiënt moet zowiezo $150 betalen (om ingeschreven te geraken en zo). Aangezien mijn luchtpijp zodanig vernauwd was, kreeg ik ook een behandeling met een soort medicijn dat ik moest inhaleren. Dit bleek me achteraf $70 extra te kosten. Maw 1 doktersbezoek kostte me in totaal $220: Hupla!!! Julie vertelde me dat verzekerden per visite toch ongeveer $50 zelf moeten betalen, wat nog steeds duur is, niet?
Maar toen moesten we nog naar de apotheker om mijn medicijnen. Ook dat bleek niet zo evident te zijn. De apotheek bevond zich achteraan in een soort kruidvatachtige winkel (Wallgreen). Ik dacht laat ik eerst even prijs vragen voor alle medicijnen, dan even achterover vallen van de prijs om uiteindelijk toch maar het hele zootje te kopen. De apotheker (een stagiair ocharme) vertelde me dat hij de voorschriften daarvoor eerst moest verwerken en dat het wel 25 minuten kon duren! Oh my God, 25 minuten voor gewoon de prijs op te vragen? Ik werd een beetje kwaad, want ik snapte er toch maar geen snars van en zei (geërgerd): you know what just give me the medicines! De stagiair keek nogal verschrikt en dacht waarschijnlijk: A drugaddict, press the alarmbutton!!! Gelukkig kwam Julie net op tijd ter hulp; ze legde me uit dat ik eerst moet geregistreerd zijn in hun systeem en dan pas de medicijnen kon verkrijgen. Ach zoooooooo, zeg dat dan!!! Nu ja, ik denk dat ik zowat 45 minuten heb moeten wachten om daarna nog eens $150 extra te betalen.
Geef toe: toch een dure bedoening! Ik denk dat we oprecht mogen stellen dat het belgische syteem VELE beter is.
Volgende week wil de dokter mij opnieuw zien ($70), maar ik zweer het....als ik tgn dan niet volledig in orde ben...wel...dan sleep ik haar voor de rechter! :)

off to the sunny sun sun

2008-11-11T17:51:00.000-08:00

Na een kort, maar aangenaam verblijf in Syracuse heb ik zondag (9/11) mijn trip verder gezet; final destination: Jupiter! Het was een aangename vlucht en dat owv 3 redenen: 1) ik zag NY city vanuit de lucht, waauw, 2) er was een ongelooflijke sunset te zien, nog waauwerder en 3) tijdens de landing had ik een mooi zicht over de befaamde everglades; een alligator heb ik echter niet kunnen spotten. Ik werd opgehaald door de uit-Rusland-afkomstige Rina Dukor, aka de baas van Biotools. De eerste dagen/weken/maanden (?) zal ik bij haar verblijven. Ze woont in een reusachtig huis (with swimmingpool :) ), samen met haar al even Russische moeder, Amerikaanse stiefvader, haar 15(?)-jarige zoon (Allan), haar 10-jarige dochter (Anna) en haar drie honden...jaja van een crowded house gesproken....Maar het is een gezellige boel!

Maandag (10/11), mijn eerste werkdag in Biotools. Het bedrijf ligt idd een beetje in the middle of nowhere, enkel bereikbaar per auto, maar we hebben wel onze eigenste alligator. Dat hebben ze me althans wijsgemaakt. Het bedrijf is zodanig klein dat ik hier snel eventjes alle werknemers zal opnoemen: Rina, Mary, Julie, Jordan, Hank (zijn Chinese naam kan ik echt niet uitspreken), Victoria, Anna en ME! Stuk voor stuk...supervriendelijke mensen (voorspelbaar, I know).

Vandaag (11/11) zijn we gaan lunchen en dat owv mijn verjaardag (van toch al meer dan een maand geleden). Alle redenen zijn blijkbaar goed om uit te gaan eten. Ideaal voor mij, zo leerde ik iedereen wat beter kennen. Daarna zijn we met de groep op fieldtrip vertrokken richting COSTCO. Dat is een winkel zeer gelijkaardig aan de Makro, maar dan NOG groter. Doel van onze trip: inkopen doen om voldoende boef te hebben op het bedrijf. That was fun en geloof me: mission accomplished, het bedrijf was plots $660 armer!!!

Echt veel van de zon heb ik nog niet kunnen genieten, maar dat komt wel nog! Overdag is het hier 25°C en hot. Maar daar merk je weinig van, binnen in de air conditionned gebouwen en auto's.

Wanna see more pictures

2008-11-08T18:44:00.000-08:00

Check this out: http://picasaweb.google.com/Elke.Debie/Syracuse11032008Tem11102008#
Wat worden jullie toch verwend!

Mijn laatste dagen @ Syracuse University

2008-11-08T16:55:00.000-08:00

What have I been doing lately?
Donderdag (11-07) en Vrijdag (11-08) waren opnieuw stralende dagen, die ik voornamelijk al werkend heb doorgebracht. Prof. Tess Freedman heeft me veel bijgeleerd de voorbije week, waarvoor ik haar heel dankbaar ben...uiteraard.
Donderdagavond ben ik op stap geweest met Rosina (mijn collega PhD), haar zus Geena en een vriendin Nicole, stuk voor stuk leuke meiden! In één of andere pub downtown hebben we Duvel gedronken. Mijn eerste Duvel ever, jaja daarvoor moet een mens naar NY gaan. Naar het schijnt serveren ze het bier slechts in 3 steden van de States en Syracuse was one of them, stel je voor! Volgende dingen moet je in acht houden als je naar een Amerikaanse pub gaat: 1) roken is niet toegelaten in de pubs en 2) ook de ober krijgt een fooi: om het jezelf gemakkelijk te maken $1 per consumptie. Ik kan maar niet gewoon worden aan het fooien!!!

Vrijdagavond ben ik uit gaan eten met Tess en haar echtgenoot, ook dat was zeer gezellig. De gespreksonderwerpen waren enigszins verschillend van de dag ervoor, but I had fun. Ik heb zwaardvis besteld, en ik kreeg volgens mij, bijna de halve oceaan op mijn bord!

Vandaag, zaterdag (11-09), begon zeer regenachtig. Dat weerhield Prof. Larry Nafie en mij niet om erop uit te trekken richting...............THE NIAGARA FALLS. Na een 3-uur durende rit westwaarts in de blitse Audi TT en een tussenstop bij Dunkin' Donut (the name says it all) kwamen we eindelijk aan bij de prachtige watervallen. Gelukkig was het opgehouden met regenen. (Het weer evolueert van west naar oost.) De watervallen liggen op de grens met Canada en hoewel het zicht iets beter zou zijn aan de overkant, zijn we toch aan de Amerikaanse kant gebleven. Ik vond dat persoonlijk niet zo erg, it was impressive anyway! Echt de kracht waarmee het water stroomt en het geluid en de mist die deze watervallen produceren....AMAZING!!!

100 foto's later (ok ik overdrijf een beetje) keerden we terug huiswaarts. En guess what...op de terugweg heb ik de prof kunnen overhalen, zodat ik een stukje met zijn auto mocht rijden. (hij was een beetje moe, de man is immers 63 jaar, ben ik vandaag te weten gekomen). Jaja, je leest het goed: Ik heb met een knalrode Audi TT op de Amerikaanse Highway gesjeesd. Maar amaai die Amerikanen rijden traag, 65MPH (iets minder dan 110 km/u) was de maximum toegelaten snelheid, maar vooral...iedereen houdt zich aan die limiet, zelfs mensen met een Audi TT (nee ik ben niet gesponserd door het merk).

Onze dag eindigde in the mall, hoe kan het ook anders!

Een geslaagde dag maw!!!!

PS: Zoals je kan zien, heb ik me eindelijk zo'n kaartlezer aangeschaft (waarvoor dient the mall anders?) Om de foto's van de voorbije dagen te aanschouwen, zullen jullie even moeten terugscrollen naar de vorige blogberichten.

God bless America

2008-11-06T04:43:00.000-08:00

om 7u30 mijn wekker gaat af en wat hoor ik....Een hele uiteenzetting over the Great God. En iedere zin eindigt met AMEN. En nu wordt mijn hotelkamer gevuld met een gospel song. Ik wou dat ik het kon opnemen en met jullie kon delen! Ik zit blijkbaar op één of andere plaatstelijke zender van een Christian community.
Mss is dit een nieuw ideetje voor STubru, Tomas die de dag begint met een gebedje?

Obama 4 president

2008-11-05T16:47:00.001-08:00

jaja...Obama made it, en hoe! Veel heb ik echter zelf niet gemerkt van de verkiezingsgekte. Ik wilde perse van onderzoekertje doen in de kelderverdieping van het center of science and technology. s'Avonds heb ik de verkiezingsshow (ja laten we het maar een show noemen) wel op de voet gevolgd, tot ik in slaap viel ten minste (ik ben het tijdsverschil nog steeds niet gewoon). Dit vond ik wel de max: Obama, die op die moment in de drukte in Chicago zat, werd als hologram de CNN studio ingebeemed en geïnterviewed. Very weird and startrek like, don't you think? Vandaag was zijn overwinning UITERAARD het onderwerp van de dag!

Verder heb ik nog niet veel noemenswaardig gedaan. Ik heb de universiteitscampus verkend: in tegenstelling tot Gent, zijn alle universiteitgerelateerde gebouwen geconcentreerd op 1 locatie in de stad. Best wel gezellig eigenlijk! En er lopen eekhoorntjes (grijze en zwarte) rond, die helemaal niet mensenschuw zijn.

En o ja...heb ik je al verteld? Het is hier stralend zonnig weer (om en bij de 18°C) , wat wel uitzonderlijk is, want vorige week sneeuwde het hier nog!

De Amerikaanse eetcultuur is toch niet volledig je dat. (maar dat wisten we al nietwaar). Ik vul mijn maag (voorlopig) met allerhande juices, yoghurts, salads, croissants, sandwiches and soups. En dat allemaal liefst in een plastieken recipiënt en in proporties die niet te overzien zijn. Ze kunnen maw nog veel leren van ons :). Zal ik ze even wat kooklessen geven? ;)

Ik had dit alles (evenals mijn supersized bed) graag geïllustreerd met wat foto's (jaja ik heb een efforke gedaan), maar ik zal me daarvoor eerst een kaartlezertje moeten aanschaffen. Dus bij deze beloof ik plechtig: foto's volgen!

Hi sleepyheads

2008-11-03T18:16:00.000-08:00

Jaja live from Syracuse (NY) local time 21:15 (wat overeenkomt met Belgian time 3:17 snurk snurk indeed).
Ik ben dus goed aangekomen in the States. De douane heeft me overal binnengelaten, zonder heel erg moeilijk te doen, FIEUW! Maar de vlucht heeft, naar mijn normen, lang genoeg geduurd. De prof is me komen ophalen met zijn blitse knalrode Audi TT; mijn bagage paste net in de koffer. We zijn gaan "dineren" (pizza) in THE MALL. Het zou de grootste (en milieuvriendelijkste) moeten worden in the States. Ik verblijf nu een weekje in een hotelkamer, met SUPERSIZED bed.

Op tv worden zowel het persoonlijke leven van Obama en als dat van McCainn volledig uitgespit, de laatste debatten vóór election day, the big day! Ik hou mijn ogen open, morgen.

En voor ik het vergeet, zou ik bij deze iedereen willen bedanken voor de lieve en attente berichtjes/smsjes/telefoontjes/... de voorbije dagen. You really are too kind!

Concreet

2008-10-29T03:36:00.000-07:00

Ik vertrek maandag 3/11 (een dag voor de Amerikaanse verkiezingen maw) richting Syracuse (NY). Biotools is nl een spin off bedrijfje van Syracuse University. Daar zal ik allerhande papier werk moeten in orde brengen (laten we hopen dat het vlot zal verlopen) en de eerste experimenten opzetten....jaja mensen, ik ben er om te werken!!!
10 of 11/11 vlieg ik, zoals alle slimme vogels, naar het zuiden, richting de Sunny State.

Bericht aan alle geïnteresseerden

2008-10-01T02:04:00.000-07:00

Hello Everybodies,

Voor zij die het nog niet zouden weten omdat ze de voorbije maanden op Mars hebben geleefd of mij gewoonweg nog niet zijn tegengekomen de laatste tijd: Ik trek er voor een jaartje op uit naar Jupiter. Niet de alombekende planeet wel te verstaan, wel een stadje tussen Miami en Orlando, vlak bij Palm Beach, maw in Florida, USA! Wat ga ik daar in godsnaam doen? Wel ik ga er een jaartje Post Doc-en bij een VCD-bedrijfje also known as Biotools (voor de extreem geïnteresseerden zie http://www.btools.com/index.htm).

Aangezien ik meega met mijn tijd, heb ik me ook een blogje aangemaakt. Hier zal je dus voortaan mijn wilde (en minder wilde) avonturen kunnen volgen.

Maar alstublief, hou me ook op de hoogte van jullie avonturen, roddels, toekomstplannen.....
Beloofd?